Τετάρτη 29 Ιουνίου 2022

Ανεκμετάλλευτοι πόροι

 


Η αφορμή γι’ αυτό το άρθρο προήλθε από μια διαδικτυακή συζήτηση με έναν Αρτινό επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στον τομέα των μεταφορών. Ο επιχειρηματίας ισχυρίστηκε πως η χρήση συμπιεσμένου φυσικού αερίου (CNG) μειώνει τις εκπομπές ρύπων από τα φορτηγά του. Παρόλο που αυτός ο ισχυρισμός μπορεί να περιέχει μια δόση αλήθειας (η καύση του CNG είναι πιο αποτελεσματική από το πετρέλαιο κίνησης) είναι παραπλανητικός. Κι αυτό διότι η διαθέσιμη επιστήμη επιτάσσει την ταχεία εγκατάλειψη των ορυκτών καυσίμου, εξού και του CNG, για την άμβλυνση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης. Ωστόσο το CNG μπορεί να έχει θέση στο ενεργειακό μας μείγμα αν και εφόσον παράγεται από ανανεώσιμες διεργασίες όπως η αναερόβια χώνευση γιατί τότε ο άνθρακας ανακυκλώνεται μέσω του γήινου οικοσυστήματος.

Η αναερόβια χώνευση αποτελεί μια βιολογική διεργασία όπου μικροοργανισμοί διασπούν -απουσία οξυγόνου- την οργανική ύλη σε διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο, το λεγόμενο βιοαέριο. Το βιοαέριο θεωρείται κλιματικά ουδέτερο γιατί δεν είναι ορυκτό αλλά προέρχεται από ύλη που προηγουμένως έχει δεσμεύσει διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα για την παραγωγή της. Υπό αυτό το πρίσμα μπορεί να θεωρηθεί ως “πράσινο καύσιμο” και μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις μεταφορές όταν είναι οικονομικά συμφέρον. Το βιοαέριο παράγεται σε βιολογικούς καθαρισμούς και ΧΥΤΑ (βλέπε Γλυκόριζο και ΧΥΤΑ Βλαχέρνας), δηλαδή θα μπορούσε να αποτελεί εκμεταλλεύσιμο πόρο για την τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτό ήδη συμβαίνει σε πολλές πόλεις της Ευρώπης όπου μέρος των δημοτικών συγκοινωνιών κινείται με βιοαέριο.

Θεσσαλονίκη: Ελληνογερμανική ημερίδα με θέμα «Η Βιοενέργεια στον αγροτικό  και τουριστικό τομέα» - etravelnews.gr 

Στην Ελλάδα όμως αυτός ο φυσικός, ανανεώσιμος πόρος παραμένει ανεκμετάλλευτος. Παρόλο το διαφαινόμενο ενδιαφέρον από ιδιώτες και φιλόδοξες πολιτικές για τον περιορισμό των αέριων ρύπων, το βιοαέριο δεν απασχολεί την τοπική αυτοδιοίκηση. Ασφαλώς τα ρίσκα που συνδέονται με την εκμετάλλευση του βιοαερίου είναι πολλά και συνεργασίες που θα μπορούσαν να τα περιορίσουν όπως οι συμπράξεις ιδιωτικού και δημόσιου τομέα αποτελούν ταμπού. Η ειρωνεία είναι πάντως πως λεφτά που υπάρχουν! Δηλαδή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με το πακέτο RePower EU για την απεξάρτηση από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα, προωθεί και αφιερώνει οικονομικούς πόρους για το βιοαέριο. Συνεπώς τα οικονομικά ρίσκα μπορούν να μετριαστούν.

Κι αν κάποιος αντιτείνει πως η εκμετάλλευση του βιοαερίου είναι δύσκολο εγχείρημα ας αναλογιστούμε το κόστος της χαμένης ευκαιρίας. Ανεκμετάλλευτοι φυσικοί πόροι και ευρωπαϊκά κονδύλια, αυξημένη έκθεση στα κερδοσκοπικά παιχνίδια γύρω από τα ορυκτά καύσιμα και διογκωμένοι λογαριασμοί ρεύματος, καύσιμα κίνησης και διαρκώς επιδεινούμενο φυσικό περιβάλλον. Τα αξίζουμε όλα αυτά άραγε; Τα συμπεράσματα δικά σας!

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2020

Αγροτική ανάπτυξη στην Άρτα: μια άλλη ανάγνωση




Πώς μπορεί να προωθηθεί η αγροτική παραγωγή σε ένα δήμο; Αυτή είναι μια ερώτηση που επιδέχεται προφανώς πληθώρα απαντήσεων. Η συνταγή που εφαρμόζει ο δήμος Άρτας είναι ασφαλτοστρώσεις, χοροί, πανηγύρια και τηλεοπτικές συνδέσεις. Πράγματι, οι ασφαλτοστρώσεις είναι χρήσιμες. Αν δεν έχεις δρόμο για να πας στο χωράφι σου, τι παραγωγή θες να έχεις; Αλλά οι χοροί και τα πανηγύρια στους Κωστακιούς, Ανέζα, μετρό Αθήνας και αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος ωφελούν πραγματικά την αγροτική παραγωγή ή αποτελούν ενέργειες με περιορισμένο αντίκτυπο; Μήπως, αν το ζητούμενο είναι η μακροχρόνια ανάπτυξη, η προσοχή θα πρέπει να εστιαστεί στη δημιουργία υποδομών όπως για παράδειγμα το βιομηχανικό πάρκο; Για να απαντηθεί η τελευταία ερώτηση καλό είναι να εξετάσουμε τι γίνεται σε μια χώρα με ανεπτυγμένη αγροτική παραγωγή, την Ολλανδία.
Αν γνωρίζατε την Ολλανδία ως μια άγονη, μουντή και πυκνοκατοικημένη χώρα που μεγάλο μέρος της κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, τότε μάλλον πέσατε μέσα. Ωστόσο οι Ολλανδοί επένδυσαν πάνω στη γνώση και σε εγκαταστάσεις με αποτέλεσμα να παράγουν υδροπονικά ντομάτες κι άλλα λαχανικά. Η βιομηχανία των θερμοκηπίων τους φέρνει έσοδα από εξαγωγές που σύμφωνα με το παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ φτάνουν τα 6 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Ασφαλώς αυτό συνεπάγεται πως έχουν φτιάξει τα κατάλληλα διακομιστικά κέντρα που εξασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία των εφοδιαστικών τους αλυσίδων. Κι αν κάποιοι ισχυρίζονται πως οι ολλανδικές ντομάτες είναι άγευστες λίγη σημασία έχει καθώς επίσης είναι πλέον ευπώλητες...
Όσοι ασχολούνται με την παραγωγή ακτινιδίων στην Άρτα προβλέπουν πως θα αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια. Ποιο όμως θα είναι το όφελος για τους παραγωγούς και συνεταιρισμούς αν η περιοχή της Άρτας στερείται ακόμα μια βιομηχανικής έκτασης όπου μπορούν να διατηρηθούν τα φρούτα σε ψυκτικούς θαλάμους; Πώς θα μειωθούν τα κόστη όταν τυχόν ψυκτικοί θάλαμοι είναι διάσπαρτοι στον κάμπο αντί να είναι δίπλα σε μεταφορικές εταιρίες; Μήπως είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι η αγροτική ανάπτυξη χωρίς τις απαραίτητες υποδομές (δηλαδή βιομηχανικό πάρκο) δεν είναι παρά μόνο ένα ευχολόγιο;
Ο δήμαρχος Άρτας κ. Τσιρογιάννης διατείνεται πως υποστηρίζει την αγροτική ανάπτυξη κι ως εκ τούτου προωθεί τη δημιουργία βιομηχανικού πάρκου ξεκινώντας τις απαραίτητες μελέτες. Ωστόσο κανείς δεν γνωρίζει αν υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα για την εξέλιξη αυτού του εγχειρήματος. Ίσως πριν τις επόμενες εκλογές σκοπεύει να παρουσιάσει κάποιες μελέτες (καλών προθέσεων) για να συγκαλύψει το γεγονός ότι τα 8 χρόνια της δημαρχίας του ήταν άλλη μια προσθήκη στις δεκαετίες αδράνειας. Ίσως πάλι αυτή η συζήτηση να μην τον αφορά αφού ο ορίζοντας των περισσότερων πολιτικών εξαντλείται στο βάθος μιας τετραετίας. Όμως μακροχρόνια αγροτική ανάπτυξη μόνο με χορούς, πανηγύρια και τηλεοπτικές συνδέσεις δε γίνεται. Ρωτήστε και τους Ολλανδούς!



Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2019

Γράμμα από τη Σουηδία: συγκρίνοντας τις γραφειοκρατίες


Η ευρωπαϊκή οδηγία 2016/1191 που τέθηκε σε εφαρμογή το φλεβάρη του 2019 ήρθε να απλοποιήσει την ζωή των ευρωπαίων πολιτών καθώς πλέον όλα τα κράτη μέλη υποχρεούνται να δέχονται ως γνήσια τα πρωτότυπα μια σειράς δημόσιων εγγράφων που εκδίδονται από άλλα κράτη μέλη. Επίσης αυτή η οδηγία εισήγαγε τα λεγόμενα “πολύγλωσσα τυποποιημένα έντυπα” που δεν είναι άλλο παρά μια μετάφραση των πρωτότυπων σε οποιαδήποτε από τις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιθυμεί ο πολίτης που τα χρειάζεται. Η οδηγία αυτή μου φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμη καθώς μου επέτρεψε να προμηθευτώ απλά μια βεβαίωση του τόπου διαμονής μου στα σουηδικά με συνημμένη την ελληνική μετάφραση. Η παρούσα οδηγία προσφέρεται ως μέτρο σύγκρισης των κρατικών μηχανισμών καθώς παρέχει έναν κοινό παρονομαστή. Έτσι λοιπόν σκέφτηκα να αιτηθώ το πολύγλωσσο τυποποιημένο έντυπο και στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των διακοπών μου. Ακολούθως περιγράφω σύντομα την εμπειρία μου για να δείτε τη διαφορά στον τρόπο λειτουργίας μεταξύ σουηδικού κι ελληνικού δημόσιου.
 
Σουηδική περίπτωση
Τηλεφώνησα στη σουηδική εφορία για να ζητήσω τη βεβαίωση τόπου διαμονής και τη μετάφραση αυτής. Μετά από δέκα λεπτά αναμονής στη γραμμή παραπέμφθηκα σε μια υπάλληλο η οποία καταχώρησε το αίτημά μου και μου ανέφερε πως σε δέκα εργάσιμες μέρες θα το παραλάβω στο γραμματοκιβώτιό μου. Μετά από μια βδομάδα δέχτηκα κλήση από υπάλληλο της εφορίας για ορισμένες διευκρινίσεις και την δέκατη μέρα παρέλαβα το έγγραφο που ζήτησα μαζί με τη μετάφραση.


Ελληνική περίπτωση
Ξεκίνησα για το δημοτολόγιο του δήμου Άρτας όπου πήρα ένα πιστοποιητικό γέννησης. Ζήτησα από τον υπάλληλο την μετάφρασή του στα σουηδικά σύμφωνα με την προαναφερθείσα οδηγία κι αυτός μην όντας ενήμερος με έστειλε για μετάφραση στην αποκεντρωμένη διοίκηση για να πάρω και την σφραγίδα της Χάγης η χορήγηση της οποίας δεν χρειάζεται. Στην αποκεντρωμένη διοίκηση ο αρμόδιος υπάλληλος για τις μεταφράσεις άνοιξε το αρχείο του και μου διάβασε την εγκύκλιο που υπαγορεύει πως το πολύγλωσσο τυποποιημένο έντυπο χορηγείται από τους δήμους. Επιστρέφοντας στο δημοτολόγιο του δήμου Άρτας ζήτησα να μιλήσω με την προϊσταμένη, η οποία απουσίαζε και τελικά μια άλλη υπάλληλος με προέτρεψε να γράψω μια αίτηση για να μου στείλουν τη μετάφραση που ζητούσα. Έτσι λοιπόν έγραψα την αίτηση, πήρα αριθμό πρωτοκόλλου και μετά από αυτή την περιπέτεια που διήρκησε μιάμιση ώρα επέστρεψα στο σπίτι μου στην Άρτα ελπίζοντας πως σε εύλογο διάστημα θα λάβω τη μετάφραση που είχα αιτηθεί. Αμ δε! Εντός είκοσι ημερών οι γονείς μου έλαβαν επιστολή από το δήμο η οποία ανέφερε πως έπρεπε να καταθέσω και μια υπεύθυνη δήλωση όπου θα γράφω το ονοματεπώνυμό μου με λατινικούς χαρακτήρες. Εν ολίγοις δεν εξυπηρετήθηκα από το δημοτολόγιο του δήμου Άρτας.


Προσφέρεται αυτή η εμπειρία για γενικεύσεις; Αν κι οι γενικεύσεις είναι επισφαλείς όλοι λίγο πολύ έχουμε ακούσει ή βιώσει ιστορίες ταλαιπωρίας στο ελληνικό δημόσιο. Παράλληλα μια σειρά από απλές διοικητικές πράξεις πραγματοποιούνται μέσω διαδικτύου ή τηλεφωνικά, χωρίς να είναι αναγκαία η φυσική παρουσία στις σουηδικές δημόσιες υπηρεσίες.
Προφανώς οι Έλληνες πολιτικοί δεν έχουν πάρει στα σοβαρά την ψηφιοποίηση των λειτουργιών του δημοσίου, με αποτέλεσμα η δημόσια γραφειοκρατία να είναι αναποτελεσματική, τυπολατρική και να ταλαιπωρεί τους πολίτες. Τρανταχτό παράδειγμα ο δήμαρχος Άρτας κ. Τσιρογιάννης ο οποίος αρέσκεται να παραπονιέται στην τοπική τηλεόραση πως η γραφειοκρατία του δημόσιου καθυστερεί τα έργα που ο ίδιος δρομολογεί. Φαίνεται πως ποτέ δεν προβληματίστηκε για τον παρωχημένο τρόπο λειτουργίας του οργανισμού τον οποίο ο ίδιος διοικεί...


Πέμπτη 23 Μαΐου 2019

Γράμμα από τη Σουηδία: πολιτικές συνεργασίες



Τους πήρε τέσσερις μήνες αλλά τα κατάφεραν. Ο λόγος για το σχηματισμό της τελευταίας κυβέρνησης στη Σουηδία. Τα αποτελέσματα των εκλογών του σεπτεμβρίου 2018 σε συνδυασμό με το αναλογικό σουηδικό εκλογικό σύστημα δεν έδωσαν ξεκάθαρη προοπτική για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Σε μια χώρα που τις προηγούμενες δεκαετίες είχε εθιστεί να την κυβερνούν οι σοσιαλδημοκράτες, διαμορφώθηκε μια μετεκλογική κατάσταση όπου ούτε το κεντροδεξιό μήτε το κεντροαριστερό μπλοκ μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση. Έτσι λοιπόν καθώς κανένα δημοκρατικό κόμμα δεν ήταν διατεθειμένο να με το ρατσιστικό, ξενοφοβικό κόμμα των “Σουηδών δημοκρατών” ήταν πλέον προφανές πως για να σχηματιστεί κυβέρνηση θα έπρεπε να συνεργαστούν κόμματα κι από τα δύο μπλοκ. Όπως κι έγινε. Τελικά οι σοσιαλδημοκράτες σχημάτισαν κυβέρνηση του κόμματος των πρασίνων και την ανοχή των “Φιλελεύθερων” και του κεντρώου κόμματος.
Το ενδιαφέρον σε αυτή την ιστορία είναι πως ο συμβιβασμός επήλθε μετά από διαπραγμάτευση που οδήγησε σε συμφωνία για την υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών. Η συμφωνία που αριθμεί 70 σημεία δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο, τέθηκε προς συζήτηση στα εμπλεκόμενα κόμματα και τελικά αφού όλοι έβαλαν νερό στο κρασί τους, εγκρίθηκε και επέτρεψε το σχηματισμό κυβέρνησης. Μάλιστα όσο οι συμφωνημένες πολιτικές θα υλοποιούνται δεν τίθεται θέμα πρόωρων εκλογών, μια έννοια η οποία είναι εξάλλου ξένη στους Σουηδούς. Το δίδαγμα λοιπόν είναι πως μπορούν να υπάρξουν συγκλίσεις και συμβιβασμοί που βασίζονται σε πολιτικές κι όχι απλά στην διανομή των υπουργικών καρεκλών κι αξιωμάτων.
Αφορμή γι’ αυτό το άρθρο είναι η συζήτηση αν και κατά πόσο η ψήφιση του νομοσχεδίου “Κλεισθένης” που εισάγει την απλή αναλογική στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης μπορεί να οδηγήσει σε βιώσιμες δημοτικές/ περιφερειακές αρχές. Το ερώτημα είναι εύλογο καθώς στην Ελλάδα δεν έχουμε παράδοση στις πολιτικές συνεργασίες. Αντίθετα οι πολιτικοί αντίπαλοι απεικονίζονται συχνά ως ορκισμένοι εχθροί και συνεπώς το έδαφος για συνεννόηση καταρρέει.
Ωστόσο όπως είδαμε οι πολιτικές συμφωνίες είναι εφικτές και βιώσιμες αρκεί να βασίζονται σε πολιτικό πρόγραμμα κι όχι σε συνδιαλλαγές πίσω από κλεισμένες πόρτες. Βέβαια όπως μας έδειξε το πρόσφατο παράδειγμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η νομή της εξουσίας αποτελεί μια δυνατή συγκολλητική ουσία που όμως είναι επιζήμια για τη χώρα. Συνεπώς σε αυτές τις εκλογές οι αυτοδιοικητικοί που θα συνεργαστούν μετεκλογικά οφείλουν πρωτίστως να εξηγήσουν ποιες πολιτικές σκοπεύουν να υλοποιήσουν σε βάθος τετραετίας. Ασφαλώς αυτό προϋποθέτει πως θα έχουν ένα σοβαρό προεκλογικό πρόγραμμα. Όποιος βρει κάποιον/α υποψήφιο/α δήμαρχο με μετρήσιμο και στοχοθετημένο προεκλογικό πρόγραμμα για την Άρτα ας το πει και σε μένα. Αυτός που θα το βρει θα αμoιφθεί!

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2019

Κλιματική αλλαγή και δημοτικές εκλογές


Κλιματική αλλαγή και δημοτικές εκλογές



Πρόσφατα έγινε στο δημοτικό συμβούλιο Άρτας συζήτηση σχετικά με την διεξαγωγή μελετών για την ύπαρξη πετρελαίου στα διοικητικά όρια του δήμου. Το δημοτικό συμβούλιο τάχθηκε κατά αυτών των μελετών με τον δήμαρχο Χρ. Τσιρογιάννη να τονίζει μεταξύ άλλων: “Θέλουμε μια Άρτα που να στηρίζεται στο φυσικό της περιβάλλον, στον πρωτογενή τομέα, στον τουρισμό, σε ήπιες μορφές ανάπτυξης και στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ)”. Αυτή η δήλωση ήταν μια ευχάριστη έκπληξη καθώς δείχνει πως οι ΑΠΕ έχουν μπει στο λεξιλόγιο των τοπικών πολιτικών. Ασφαλώς δεν γνωρίζουμε αν επρόκειτο μια ανέξοδη δήλωση αμιγώς επικοινωνιακού χαρακτήρα ή αν το πιστεύει κιόλας. Αυτό όμως λίγη σημασία έχει. Αντίθετα μετράνε οι πράξεις που (δεν) θα ακολουθήσουν από εδώ και πέρα. Επιτρέψτε μου να εξηγήσω.
Το σχέδιο Βιώσιμης Ενέργειας που πρόσφατα παρουσιάστηκε και εγκρίθηκε από το δημοτικό συμβούλιο συνιστά μια σπουδαία στιγμή καθώς πλέον ο δήμος Άρτας υπεισέρχεται σε μια λογική μείωσης του περιβαλλοντικού του αποτυπώματος έτσι ώστε να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η μελέτη δείχνει επαρκώς τεκμηριωμένη καθώς χρησιμοποιεί στη μεθοδολογία της εργαλεία που έχει αναπτύξει η Διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (OHE). Προτείνει πληθώρα μέτρων και δράσεων έτσι ώστε να περιοριστούν οι εκπομπές του δήμου κατά 40% μέχρι το 2030. Ωστόσο η ίδια επιτροπή δημοσίευσε τον οκτώβριο του 2018 μια ειδική αναφορά όπου καλεί για την ανάληψη δραστικών μέτρων για τη μείωση των εκπομπών CO2 αν θέλουμε η υπερθέρμανση του πλανήτη να μην ξεπεράσει τους 1,5 οC. Με δεδομένη αυτή την αναφορά γίνεται προφανές πως η προσπάθεια για την εφαρμογή του σχεδίου βιώσιμης ενέργειας πρέπει να γίνει με μεγάλη ένταση και σε μικρότερο χρονικό διάστημα. Ωστόσο αν κι οι επιστήμονες κρούουν των κώδωνα του κινδύνου είναι αμφίβολο αν οι πολιτικοί ακούνε. Επομένως καθώς οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν είναι σκόπιμο να τεθούν δημόσια κάποια ερωτήματα έτσι ώστε να δούμε ποιοι υποψήφιοι δήμαρχοι θα απαντήσουν και ποιες είναι οι απόψεις τους.
Δεσμεύονται οι υποψήφιοι δήμαρχοι να εργαστούν άοκνα να εφαρμόσουν το σύνολο των δράσεων του σχεδίου βιώσιμης ενέργειας μέχρι τη λήξη της επόμενης θητείας, δηλαδή το 2023; Μπορούν να θέσουν τις βάσεις για το μηδενισμό των εκπομπών CO2 μέχρι το 2030; Αν όχι ποιες είναι οι απόψεις τους για την κλιματική αλλαγή; Να υποθέσουμε πως η κυρία Κοίλια-Ταπραντζή ως ηγέτιδα της επαγγελματικής της συντεχνίας στην Άρτα πιστεύει πως πρέπει να συνεχίσει η εξάρτησή μας από τα ορυκτά καύσιμα κι ότι η κλιματική αλλαγή είναι μια πλάνη;
Η κλιματική αλλαγή είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση του 21ου αιώνα. Ως εκ τούτου πρέπει να γνωρίζουμε ποιες είναι οι αντιλήψεις των πολιτικών και οι προθέσεις τους πριν στηθούν οι κάλπες. Διότι αν επιλέξουμε λάθος πρόσωπα θα το πληρώσουμε ακριβά εμείς και πολύ περισσότερο οι γενιές που δεν έχουν δει ακόμα το φως του ήλιου…


Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2018

Απασχόληση νέων: μια μεγάλη προκληση

Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων”.
Τρώες, Κ.Π Καβάφης


Η μελέτη που έχει εκπονηθεί για την προώθηση της απασχόλησης στο δήμο Άρτας σίγουρα δε συζητήθηκε όσο θα έπρεπε. Η μελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη ίσως προσπάθεια για την αποτύπωση της έκτασης της ανεργίας στην Άρτα κι ως εκ τούτου παρουσιάζει ενδιαφέρον. Σε αυτό το άρθρο θα ξεχωρίσω δύο ευρήματα που θεωρώ ότι χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής: τον γηράσκοντα πληθυσμό και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο το οποίο έχει μεγάλο κομμάτι του αρτινού πληθυσμού.
Σύμφωνα με την έρευνα ο δείκτης γήρανσης του πληθυσμού είναι 155. Δηλαδή σε κάθε 100 παιδιά (0-14) ετών αντιστοιχούν 155 ηλικιωμένα άτομα (από 65 ετών και άνω). Παράλληλα σχεδόν το 60% του πληθυσμού έχει στην καλύτερη περίπτωση τελειώσει το γυμνάσιο. Τα δύο αυτά ευρήματα αντικατοπτρίζουν πλήρως δύο μεγάλα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας: το δημογραφικό και την λειτουργία της οικονομίας που καθώς δεν επικεντρώνει στην γνώση αδυνατεί να συγκρατήσει και να αξιοποιήσει άτομα με υψηλή εκπαίδευση. Αν κάτι τέτοιο ακούγεται ως η ιδανική συνταγή για το μαρασμό του τόπου, τότε είναι προφανές πως πρέπει να υπάρξουν πολιτικές σε τοπικό επίπεδο οι οποίες να στοχεύουν εμφατικά στην διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας των πτυχιούχων ΑΕΙ/ΤΕΙ που είναι κάτω των 30 ετών. Τούτο διότι σε αυτήν την πληθυσμιακή ομάδα εντοπίζονται οι περισσότερες πιθανότητες δημιουργίας οικογένειας κι ανάπτυξης οικονομικής δραστηριότητας αιχμής.
Ως αποκύημα της προαναφερθείσας έρευνας, ο δήμος έχει προχωρήσει σε ορισμένες δράσεις όπως η ίδρυση γραφείου επιχειρηματικότητας και διάφορες ημερίδες. Ασφαλώς αυτές οι δράσεις είναι θετικές αλλά η αποτελεσματικότητά τους είναι αμφίβολη ή τουλάχιστον δεν έχει μετρηθεί με κάποιο τρόπο. Και σίγουρα δεν υπάρχει κάποια στοχοθεσία εκ μέρους της δημοτικής Αρχής. Οι προσπάθειές τους μου θυμίζουν το στίχο του Καβάφη!
Είναι έκδηλο πως χρειάζονται πιο εντατικά μέτρα για την αντιμετώπιση της νεανικής ανεργίας σε τοπικό επίπεδο. Μια πρόταση θα ήταν η απαλλαγή των νεοφυών επιχειρήσεων που ιδρύονται από νέους πτυχιούχους τα 2 πρώτα χρόνια από τα δημοτικά τέλη και πληρωμή του 50% των τελών τον τρίτο χρόνο. Αν επιβιώσουν μετά τα τρία χρόνια θα οφείλουν να πληρώνουν κανονικά τα τέλη τους.
Προφανώς η προαναφερθείσα πρόταση δεν είναι ικανή από μόνη της για να αντιμετωπίσει το τεράστιο πρόβλημα της νεανικής ανεργίας. Επομένως πρέπει η δημοτική Αρχή μαζί με την ωραία κοιμωμένη του δημοτικού συμβουλίου Άρτας (βλέπε αντιπολίτευση) να ομονοήσουν σε μια σειρά μέτρων με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον πενταετίας. Όμως κι εσύ φίλε αναγνώστη πρέπει να κάνεις το κομμάτι σου. Μην ρίξεις την ψήφο σου σε οποιαδήποτε παράταξη δε δίνει επαρκείς απαντήσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων. Γιατί εφόσον δε θέλουν να αντιμετωπίσουν αυτό το ζήτημα δεν μπορούν να δημιουργήσουν ένα καλύτερο μέλλον για σένα/ τα παιδιά σου/ τα εγγόνια σου!






Δευτέρα 30 Ιουλίου 2018

Οι ήρωες της διπλανής πόρτας: Σύλλογος εθελοντών αιμοδοτών Άρτας




Τι είναι αυτό που κάνει υπερήφανους τους Έλληνες; Οι περισσότεροι θα έδιναν μια απάντηση που θα αναφέροταν στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Αναμφισβήτητα ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός είναι ένα διαχρονικό σημείο αναφοράς αλλά όταν ακούω αυτή την απάντηση μου έρχονται στο μυαλό δυο ενστάσεις: α. Οι περισσότεροι νεοέλληνες έχουμε επιφανειακή γνώση του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, δηλαδή δεν γνωρίζουμε για ποιο πράγμα υπερηφανευόμαστε και β. εξακολουθούμε να αναφερόμαστε σε ένα παρελθόν 2.000 χρόνων!

Δυστυχώς η σύγχρονη Ελλάδα δεν προσφέρει πολλά λαμπρά παραδείγματα ή τουλάχιστον το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει η κοινωνία δείχνει να σκεπάζει οτιδήποτε πάει κόντρα σε αυτό. Ωστόσο σε αυτό εδώ το άρθρο θα γράψω μερικές γραμμές για κάτι για το οποίο είμαι υπερήφανος: για το σύλλογο αιμοδοτών Άρτας ή καλύτερα για τα μέλη του συλλόγου.  

Πραγματικά θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους που με αμέτρητες ώρες εθελοντικής εργασίας έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία κοινότητα αιμοδοτών στην πόλη της Άρτας. Η αιμοδοσία από μόνη της είναι μια πράξη με ανθρωπιστικό χαρακτήρα. Σώζει ζωές κι γι' αυτό είναι εξαιρετικά σημαντική. Ωστόσο συχνά παραμελείται η ισχυρή κοινωνική διάσταση που φέρει αυτή η εθελοντική αιμοδοσία: η προσφορά προς το άγνωστο συνάνθρωπο κι η έγνοια για αυτόν. Κι αν αναρωτιέστε γιατί είναι σημαντική αυτή η διάσταση κοιτάξτε τις συμπεριφορές που κυριαρχούν γύρω μας.

Παράνομη στάθμευση αδιαφορώντας για την κίνηση των συμπολιτών στην πόλη, κάπνισμα σε εσωτερικούς χώρους αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στους παθητικούς καπνιστές, παράνομη δόμηση στις ακτές/δάση με τις γνωστές συνέπειες. Θα μπορούσα να απαριθμήσω πλήθος αντικοινωνικών συμπεριφορών αλλά η ουσία είναι ότι τέτοιες συμπεριφορές δυσχεραίνουν ή ακόμη θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνική συμβίωση.
    
Αντίθετα τα μέλη του συλλόγου εθελοντών αιμοδοτών Άρτας έχουν δημιουργήσει μια κοινότητα που στο κέντρο της έχει μια βαθειά κοινωνική συμπεριφορά. Κι επειδή ακριβώς αναπαράγουν και πολλαπλασιάζουν αυτό το υγιές πρότυπο, μας επιτρέπουν να είμαστε αισιόδοξοι για ένα καλύτερο αύριο. Είμαι υπερήφανος για τα μέλη του συλλόγου εθελοντών αιμοδοτών Άρτας και τους ευχαριστώ για το καταπληκτικό έργο τους! 

Παρασκευή 20 Ιουλίου 2018

Γράμμα από τη Σουηδία: Ψηφιοποιημένη κοινωνία



Ένα από τα πράγματα που πραγματικά εκτιμώ εδώ στη Σουηδία είναι η ψηφιοποίηση της πλειοψηφίας των υπηρεσιών και διαδικασιών που αφορούν τόσο το δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα. Μέσω του κινητού ή του υπολογιστή σου μπορείς εύκολα και γρήγορα να ταυτοποιηθείς έναντι πλειάδας υπηρεσιών με αποτέλεσμα να εκλείπει η ανάγκη φυσικής παρουσίας. Το γεγονός αυτό έχει πολλαπλές επιπτώσεις με τις ακόλουθες δύο να είναι οι πιο προφανείς: α. εξοικονόμηση χρόνου για πιο δημιουργικές/ευχάριστες δραστηριότητες και β. δημιουργία θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης που χρειάζονται για την ανάπτυξη των ψηφιακών υπηρεσιών. Ασφαλώς τα όσα περιγράφω επιγραμματικά δεν έγιναν από τη μία μέρα στην άλλη. Πρόσφατα διάβασα μια συνέντευξη του συνιδρυτή της Spotify, μιας σουηδικής υπηρεσίας ακρόασης μουσικής που πλέον έχει γίνει πολυεθνική με αξία δισεκατομμυρίων δολάριων. Λοιπόν ο κύριος Daniel Ek μνημόνευσε τις πολιτικές προώθησης χρήσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών την δεκαετία του 2000. Η ιδιαίτερη σχέση που ανέπτυξε ο Εk με τον υπολογιστή του τον οδήγησε μια μέρα να ιδρύσει την Spotify και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Οι μακρόπνοες πολιτικές που έδωσαν τα εφόδια στον Ek για να δημιουργήσει έναν τεχνολογικό γίγαντα θέτουν τη Σουηδία στις πρώτες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας/κοινωνίας. Αυτό αποτυπώνεται στο παρακάτω γράφημα.
Το γράφημα απεικονίζει τον δείκτη Ψηφιακής οικονομίας και κοινωνίας για το 2018 όπως αυτός δημοσιεύτηκε από την Ευρωπαϊκή επιτροπή. Για τη διαμόρφωση αυτού του δείκτη προσμετρούνται παράγοντες που έχουν να κάνουν με την πρόσβαση σε ευρυζωνικές συνδέσεις, τις ψηφιακές δεξιότητες του ανθρώπινου κεφαλαίου, τις χρήσεις του διαδικτύου, την ενσωμάτωση της ψηφιακής τεχνολογίας και τις ψηφιακές δημόσιες υπηρεσίες. Στον δείκτη αυτό η Σουηδία (SE) βρίσκεται στη δεύτερη θέση της Ευρώπης των 28 κρατών μελών. Ο ίδιος δείκτης δείχνει πως η Ελλάδα (EL) βρίσκεται στην προτελευταία θέση. Μάλιστα έπειτα από τις άοκνες προσπάθειες της κυρίας Γεροβασίλη και των συναδέλφων της η Ελλάδα έπεσε κατά μία θέση σε σχέση με το 2017… Τι να περιμένουμε άραγε το 2019; Το αφήγημα των πολιτικών μας ότι η Ελλάδα βαδίζει προς την ψηφιοποίηση δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.
Η αναστροφή αυτής της θλιβερής κατάστασης απαιτεί χρήμα, πολιτική βούληση και χρόνο. Ωστόσο το χρήμα δεν είναι πάντα αναγκαίο. Κλείνοντας αυτό το άρθρο κάνω μια πρόταση μηδενικού κόστους για το δήμο της Άρτας η οποία βέβαια είναι εύκολα εφαρμόσιμη και σε άλλους δήμους. Προτείνω ο δήμος Άρτας να περάσει σε πολιτική ανοιχτών δεδομένων, δηλαδή να δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα του ορισμένα δεδομένα που προκύπτουν από τη δραστηριότητα του και να καλέσει τους φοιτητές του τμήματος εφαρμογών πληροφορικής του ΤΕΙ Ηπείρου να τα επεξεργαστούν στο πλαίσιο των πτυχιακών τους εργασιών. Ο χαρακτήρας αυτής της πρότασης είναι διττός:
α. αύξηση της διαφάνειας. Αυτή τη στιγμή κανείς δεν γνωρίζει για παράδειγμα ποια είναι η ενεργειακή κατανάλωση του δήμου κι ως εκ τούτου κανείς δεν μπορεί να προτείνει λύσεις και
β. ενθάρρυνση της καινοτομίας. Οι φοιτητές μπορούν να αναδείξουν νέους τρόπους αντιμετώπισης των προβλημάτων του δήμου βασισμένους σε σύγχρονες τεχνολογίες. Μάλιστα αυτή η συνεργασία μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για την ανάπτυξη τεχνολογικής επιχειρηματικότητας στην Άρτα.


Επομένως η συνεργασία μεταξύ των τοπικών θεσμών μπορεί να δημιουργήσει ένα σπουδαίο δυναμικό ανάπτυξης χωρίς να απαιτούνται οικονομικοί πόροι. Μένει να δούμε αν η δημοτική αρχή του κ. Τσιρογιάννη μπορεί να αξιοποιήσει αυτή την πρόταση ή απλά θα αφήσει μια ακόμη ευκαιρία να πάει χαμένη...


Κυριακή 10 Ιουνίου 2018

Six arguments for the legalisation of drugs


Six arguments for the legalisation of drugs

How would a world without the war against drugs be? How would a world with legalised drugs would look like? For many people these questions are out of discussion! However out there there are some good arguments for the legalisation of the drugs. In this article I am going to develop six of them based on my readings. These arguments are not meant to be received as absolute truths. They are open to debate and there should be an open debate around them.
But before going further I would like to make some clarifications. When talking about legalisation of drugs I mean legalisation
and regulation of the market. There is no “one size fits all” solution and it’s obvious you shouldn’t be able to buy drugs like candies. The drugs are harmful substances and their legalisation should be come with a clear legislative scheme according to their consequences. With all this being said, let me develop these six arguments.
According to the harm principle the freedom has priority and is the main principle which should govern a society [1]. Thus, the individual is free to do whatever s/he wants as long as s/he does not harm anybody else. Based on this principle the individuals should enjoy limitless freedom to harm themselves even when it comes to use of drugs.
It becomes more difficult for teenagers to get drugs [2]. Actually, the war against drugs eliminates any space for the control of who’s buying them. Consequently any teenager or adult can turn to their friends/dealers and buy any amount of drugs they want. On the contrary if drugs were regulated it would be easier to control their circulation and eventually reduce it.
Deaths caused by overdose decrease significantly and the amount of hiv infected people is going to fall dramatically [2]. This is the experience from Vancouver (Canada) shows. There the local government opened the so called “injection rooms”. There the addicts were provided the items they needed to take their dose. These items were sterilized, eliminating in this way the spread of contagious diseases. Furthermore these “injection rooms” were manned with health workers who guaranteed that addicts would be provided medical assistance if needed and thus avoid dying from overdose. Last, in these facilities showers and beds to sleep were provided because the authorities wanted to help the drug addicts to improve their overall personal hygiene.
The people tend to consume generally lighter drugs [2]. The history tells about a strange shift during the alcohol prohibition in the U.S.A. What has been observed is the majority of the Americans who used to be beer drinkers before the prohibition, became heavy drinkers during the prohibition. That means that they started to consume stronger alcoholic drinks such as whisky because they wanted to get the maximum effect at minimum time. Surprisingly when the prohibition was abolished they returned to their old “light” habits (beer). The argument is similar for the case of drugs. If you can find light drugs relatively easy why should you bother looking for stronger and more dangerous ones?
There will be more money to spend on the treatment of addicted and deal with the underlying causes of addiction [2]. The war on drugs has costed humanity trillions of dollars with questionable results. The drugs are still out there, out of control and consist one of the biggest illegal markets. So why not legalizing them and divert sources into drug prevention programmes instead of wasting resources into controlling drugs by law enforcement? After all, as Hari suggests the causes that push people to drugs are primarily social and these causes are not all addressed by the war on drugs. Therefore, it is better to adopt a proactive rather than a reactive approach to address the problem of drugs . This alternative approach would allow build a virtuous cycle which prevent people from drugs.
Many addicted who are getting worse in prison, will become better if treated in hospital and then helped to find a job [2]. This argument suggests a different treatment of the drug addicts. Nowadays the drug addicts are perceived as criminals, they get arrested, sent to jail and there they often continue to be addicts as drugs circulate easily in jails around the world. This approach wastes the potential of the addicts and gives them no chance to build a second drug-free life. On the other hand, the experience from Portugal shows that when the drug addicts are treated as patients and empowered to build a second life, then most of them take their chance and walk out from the world of drugs. This comes with an undeniable social benefit as the society regains a member which used to be marginalised.


When I started reading and contemplating about the problem of drugs and their potential legalisation I perceived primarily as a problem of freedom. That is that people should be allowed to make their own choices as long as they hurt nobody else. Soon I realised that the war against drugs means waste of an enormous amount of resources and that it preserves more problems than it solves. Actually the drug barons become rich because drugs are an illegal commodity in our societies. Last I concluded that there is something much more important than the question of freedom or the management of resources. It is those addicts that our societies push without any remorse to the margins of an illegal world. Consequently, legalising the drugs would be more like a chance for us to build more inclusive and secure societies and maybe a small but significant step to become more humane.


Sources
[1] Aristides Hatzis (2017). Liberalism. Papadopoulos editions (available only in greek)
[2] Johann Hari (2016). Chasing the Scream: The Opposite of Addiction is Connection. Bloomsbury USA

Τετάρτη 6 Ιουνίου 2018

Περί βιώσιμων σχεδίων



Ας αρχίσουμε από τα καλά νέα. Έπειτα από χρόνια αδράνειας ο δήμος Αρταίων έχει κινήσει την διαδικασία για να αποκτήσει τα λεγόμενα σχέδια (μελέτες) βιώσιμης ενέργειας και κινητικότητας. Πρόκειται για μια σπουδαία απόφαση καθώς αυτές οι μελέτες θα εισάγουν το δήμο σε μια λογική μείωσης των εκπομπών του σε διοξείδιο του άνθρακά, εξοικονόμησης ενέργειας και προώθησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ). Ασφαλώς η ανάπτυξη πολιτικών που απαντούν στις προαναφερθείς προκλήσεις είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και ο δήμος οφείλει να αναλάβει το κομμάτι της ευθύνης που του αναλογεί. Συνεπώς θα πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον στοχοθεσία που θα δεσμεύει το δήμο να μειώσει τις εκπομπές του π.χ κατά 40% μέχρι το 2030.
Επιπλέον αυτές οι μελέτες δημιουργούν τις σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης. Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθώ σύντομα σε μία από αυτές.
Η ηλεκτροκίνηση προβάλλεται από πολλούς ως λύση για ένα καθαρότερο περιβάλλον. Πράγματι οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν επενδύσει τεράστια ποσά για την ανάπτυξη ηλεκτρικών αυτοκινήτων, ανταποκρινόμενες στην ζήτηση των καταναλωτών για “καθαρά” αυτοκίνητα. Ωστόσο η ηλεκτροκίνηση μπορεί να θεωρηθεί “καθαρή” μόνο αν τροφοδοτείται από ΑΠΕ. Δηλαδή αν συνεχίσουμε να παράγουμε ηλεκτρισμό από ορυκτά καύσιμα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι καθόλου φιλικά προς το περιβάλλον. Συνεπώς οι μελέτες που τρέχει ο δήμος πρέπει να απαντούν στο παράδοξο που περιγράφω. Ένας λόγος παραπάνω προς αυτή την κατεύθυνση είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πολύ πιθανότερο να χρηματοδοτήσει προτζεκτ που συνδυάζουν ΑΠΕ και ηλεκτροκίνηση καθώς αμφότερες τεχνολογίες βρίσκονται ψηλά στις προτεραιότητές της.
Δυστυχώς όμως φαίνεται πως οι μελέτες που τρέχουν στο δήμο ακολουθούν δρόμους παράλληλους. Θα πρέπει λοιπόν οι υπεύθυνοι του δήμου να καλέσουν τους μελετητές και να δουν σε πρώιμο στάδιο πως η μια μελέτη μπορεί να “κουμπώσει” στην άλλη. Έτσι θα είναι πολύ πιο εύκολο στο μέλλον να παραχθούν συνδυαστικές προτάσεις προς χρηματοδότηση. Επίσης ο δήμαρχος κ. Τσιρογιάννης πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι ο τομέας της ενέργειας οδεύει προς ταχεία ψηφιοποίηση και πως η ανύπαρκτη πολιτική του σχετικά με τις ψηφιοποίηση του δήμου/υπηρεσιών αποτελεί τροχοπέδη για τον τόπο.
Τα σχέδια βιώσιμης ενέργειας και κινητικότητας αποτελούν μια εξαιρετική αφετηρία για ανάπτυξη. Μένει να δούμε αν η δημοτική αρχή έχει την επάρκεια να τα εκμεταλλευτεί στο έπακρο ή αν θα αφήσει μια ακόμη ευκαιρία να χαθεί. Προφανώς αν πέσουμε στην δεύτερη περίπτωση, οι δημότες οφείλουμε να μην τους δώσουμε δεύτερη θητεία στις επόμενες εκλογές...










Κυριακή 11 Μαρτίου 2018

Οι μαθητές της επιταχυνόμενης δασκάλας...


Πριν από μήνες είχα γράψει σε αυτό το μπλογκ για τη φίλη μου την Έφη με αφορμή τη συμμετοχή της σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο CERN. Όσοι τυχόν δεν διαβάσατε το προηγούμενο σημείωμα μπορείτε να το βρείτε εδώ
Θέλοντας να κατανοήσω πως η γνώση που απέκτησε η Έφη μπορεί να μετουσιωθεί σε δραστηριότητα ωφέλιμη για τους μαθητές της, της ζήτησα να γράψει ένα σύντομο σημείωμα σχετικά με το τι συμβαίνει μέσα στην τάξη. Έχει λοιπόν ενδιαφέρον να διαβάσουμε πως οι μαθητές της μυούνται στον κόσμο της Φυσικής μέσα από δημιοργικές δραστηριότητες.

Γράφει η Έφη:
"Πώς δημιουργήθηκε το Σύμπαν; Οι πλανήτες του ηλιακού συστήματος είναι 8 ή 9; Υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες; Υπάρχουν μικρότερα σωματίδια από τα πρωτόνια; Οι αστερισμοί από πού πήραν το όνομα τους; Αυτές και άλλες ερωτήσεις περιλαμβάνονται στην εξερεύνηση που κάνει η Γ’ Δημοτικού του 16ου Διαπολιτισμικού Δημοτικού Σχολείου Χανίων στα πλαίσια του προγράμματος   «Παίζοντας με τα Πρωτόνια» , στο οποίο συμμετέχουν και το οποίο στηρίζεται στηνπρωτοβουλία του πειράματος CMS του CERN.
Και ίσως αναρωτιέστε τι μπορεί να καταλάβουν οι μόλις 8-9 ετών μαθητές μου. Η ουσία όμως δεν είναι να δημιουργήσουμε τους επόμενους επιστήμονες! Δεν προσπαθούμε να μεταδώσουμε στείρες γνώσεις Φυσικής, Μαθηματικών ή Χημείας. Σ’αυτό το πρόγραμμα παίζουμε, ζωγραφίζουμε, κατασκευάζουμε, παριστάνουμε τις θεωρητικές γνώσεις που κατακτούμε με σύμμαχο πάντα τη φαντασία μας!

Στην φωτογραφία: απεικόνιση του ατόμου στην τάξη 

Δεν ξέρω, αν έχουν καταλάβει όλα όσα τους διδάσκω περί Φυσικής, ξέρω όμως πως τις ώρες που αφιερώνουμε στο PwP(Playing with Protons) είναι πολύ πιο συγκεντρωμένοι, ορεξάτοι και έτοιμοι να με βομβαρδίσουν με άπειρες ερωτήσεις!!
Δεν ξέρω, αν έχουν μάθει να κλίνουν σωστά ένα ρήμα, ξέρω πως σίγουρα αναγνωρίζουν ένα μοντέλο ατόμου! Και ίσως στις επόμενες τάξεις η Φυσική να μην είναι γι’αυτούς το «δύσκολο» μάθημα!"

Ίσως στις παραπάνω γραμμές να κρύβεται η ουσία του σχολείου. Εννοώ το σχολείο ως ένα χώρο, οντότητα που έχει ως σκοπό την ενθάρρυνση της μάθησης. Γιατί τι σημασία έχει το αν μάθεις στο σχολείο ότι η δομή των ατόμων είναι η τάδε αν δεν σου έχει εξάψει την περιέργεια να κατανοήσεις γιατί είναι έτσι; Άλλωστε η βάση της σύγχρονης (θετικής) επιστήμης είναι η ερώτηση ως προϊόν της αναζήτησης της αλήθειας. Αν έχεις κριτική διάθεση και μπορείς να αμφισβητήσεις την υπάρχουσα γνώση τότε έχεις τα εργαλεία για να γίνεις καλός επιστήμονας. Ίσως έχεις και τα εργαλεία για να γίνεις ένας χρήσιμος πολίτης στην εποχή που οι ψευδείς ειδήσεις είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Διαβάζοντας όσα γράφει η Έφη νοιώθω μια ικανοποίηση επειδή γνωρίζω ότι κάπου στην Ελλάδα υπάρχει μια τάξη που ενθαρρύνει τους μαθητές να ρωτούν! Είναι κομμάτι μιας Ελλάδας στην οποία θα ήθελα να ζω. Ασφαλώς είμαι βέβαιος πως υπάρχουν πολλοί δάσκαλοι σαν την Έφη που δίνουν αξία στο ελληνικό σχολείο. Δυστυχώς φαίνεται πως χάνονται σε έναν ωκεανό μετριότητας... Ωστόσο την επόμενη φορά που θα πληρώσω το φόρο μου θα το κάνω με ευχαρίστηση σκεφτόμενος πως έστω κι ένα ευρωλεπτό που καταβάλλω πάει για το μισθό της (κάθε) Έφης. Το αξίζουν!   


Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου 2018

Φυλάσσοντας Θερμοπύλες στην… Άρτα


Ανέκαθεν αναρωτιόμουν για την χρησιμότητα ενός στρατοπέδου στην Άρτα στους καιρούς μας. Σε τι άραγε είναι χρήσιμο να διατηρείς ένα μικρό στρατόπεδο το οποίο περίπου 200 χιλιόμετρα από τα βόρεια σύνορα της χώρας; Έχει νόημα να φυλάσσεις Θερμοπύλες στην Άρτα; Κι αν δεν έχει τι θα κάνουμε εμείς με ένα ερειπωμένο στρατόπεδο;
Με το θέμα του στρατοπέδου διάλεξα να ασχοληθώ μετά την ανάγνωση του άρθρου με τίτλο “Το ΚΕΝ απέθανε… Ζήτω το Διοικητήριο!” που έγραψε ο Ν.Α.Σ στην “ΗΧΩ της Άρτας” στις 19/1/2018. Στο άρθρο αυτό ο δημοσιογράφος υποστηρίζει τη μεταβίβαση της κυριότητας του ακινήτου όπου τώρα βρίσκεται το στρατόπεδο ΒΕΡΣΗ προς το δήμο Άρτας και την μεταφορά, συγκέντρωση εκεί δημόσιων υπηρεσιών που τώρα βρίσκονται διάσπαρτες στην πόλη της Άρτας. Τα επιχειρήματα που παρουσιάζονται προς υποστήριξη της πρότασης είναι τρία: α) μόνο ο δήμος έχει την επάρκεια να συντηρήσει το χώρο και τα υφιστάμενα κτήρια, β) επίτευξη εξοικονόμησης χρημάτων που τώρα δίνονται σε ιδιώτες γ) καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών. Αν κι επί της αρχής η πρόταση αυτή μοιάζει λογική είναι εμφανές πως είναι ατεκμηρίωτη. Εξηγώ τη εννοώ.
Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει κάποια οικονομική μελέτη που να αποτιμά τον οικονομικό αντίκτυπο του στρατοπέδου στην πόλη της Άρτας. Συνεπώς μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε για το αν η υποτιθέμενη μελλοντική εξοικονόμηση χρημάτων είναι μεγαλύτερη από τα λεφτά που “αφήνει” το στρατόπεδο στην πόλη σήμερα. Ας κάνουμε όμως την υπόθεση εργασίας ότι σήμερα το στρατόπεδο “αφήνει” €1 εκατομμύριο ετησίως ενώ αντίστοιχα η εικαζόμενη εξοικονόμηση είναι της τάξης του €1,5 εκατομμύριο. Υπάρχει πολιτικός που θα υποστήριζε το κλείσιμο του στρατοπέδου και την μεταφορά υπηρεσιών εκεί για ένα καθαρό όφελος της τάξης των €500.000 ετησίως; Προφανώς κι όχι! Κι αυτό γιατί τα λεφτά που διοχετεύει το στρατόπεδο μέσω υπηρεσιών και κατανάλωσης βοηθούν στην συντήρηση θέσεων εργασίας και την ευημερία άλλων επαγγελμάτων. Δηλαδή μπορεί ο δήμαρχος να διατείνεται ότι δεν θέλει το ΤΕΙ μόνο για τα σουβλάκια αλλά σίγουρα θέλει το στρατόπεδο για τους καφέδες…  Αυτό βέβαια δεν δικαιολογεί τη διατήρηση του στρατοπέδου και την διαιώνιση μιας κατάστασης που βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Η Άρτα μπορεί να έχει μέλλον λαμπρό χωρίς τα στρατόπεδα αρκεί οι πολιτικοί μας να δημιουργήσουν αναπτυξιακή δυναμική.
Για να καταλάβουμε όλοι τη μπορεί να σημαίνει “αναπτυξιακή δυναμική” ας πάμε στα κοντινά μας Γιάννενα. Εκεί ο περιφεριάρχης και η αντιπεριφεριαρχης Καλογιάννη δημιούργησαν τις προϋποθέσεις έτσι ώστε να προσελκύσουν ιδιωτική επενδύση (ΣΔΙΤ) για την κατασκευή του εργοστάσιου επεξεργασίας απορριμάτων. Η επένδυση αυτή ήδη έχει δημιουργήσει περίπου 200 θέσεις εργασίας κατά την περίοδο κατασκευής ενώ από τον αύγουστο που μπαίνει σε λειτουργία θα δημιουργήσει 90 θέσεις εργασίας για τουλάχιστον 25 χρόνια. Και βέβαια κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει το μέγεθος της οικονομικής δραστηριότητας που θα δημιουργηθεί γύρω από την επεξεργασία των απορριμάτων…
Φανταστείτε λοιπόν αν στη θέση του στρατοπέδου ΒΕΡΣΗ δημιουργούνταν ένα ξενοδοχείο με σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα! Στο πρόγραμμα τουριστικής ανάπτυξης του δήμου Αρταίων αναφέρεται ότι το ξενοδοχειακό δυναμικό που βρίσκεται στο νομό Άρτας αντιπροσωπεύει μόλις το 3,5% του ξενοδοχειακού δυναμικού της Ηπείρου! Επομένως είναι επιτακτική ανάγκη να αυξηθεί ο αριθμός των τουριστικών καταλυμάτων αν θέλουμε οι τουρίστες να μένουν στην Άρτα και να μην κάνουν απλά τη βόλτα τους στην πόλη μας. Παράλληλα θα δημιουργούνταν ένας πρόσθετος πόλος έλξης επισκεπτών, θέσεις εργασίας και νέες προοπτικές ανάπτυξης.
Βέβαια οι πολιτικοί της Άρτας με θεσμικό ρόλο (δήμαρχος, αντιπεριφεριάρχης, βουλευτές) τάσσονται όλοι υπέρ της διατήρησης του στρατοπέδου. Μοιράζονται ατολμία, έλλειψη οράματος κι ασυνεννοησία. Ωστόσο οι πολίτες δεν αντέχουμε να πληρώνουμε πολιτικούς για να στρογγυλοκάθονται στην καρεκλίτσα τους χωρίς να εργάζονται για το μέλλον του τόπου. Οι επόμενες εκλογές πλησιάζουν. Καιρός να αξιοποιήσουμε καλύτερα την ψήφο μας και να στείλουμε κάποιους πίσω στην ιδιωτική τους καριέρα.         



  

Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου 2017

5 έργα υποδομής για την Άρτα του 2023


Το 2017 οδεύει προς το τέλος κι ίσως είναι μια ευκαιρία να προβληματιστούμε για το πως θα είναι η Άρτα σε 5 χρόνια και ποια είναι τα έργα υποδομής που χρειάζονται για να γίνουν μέσα σε αυτό το διάστημα ώστε να αποχτήσει ο τόπος αναπτυξιακή δυναμική. Ακολούθως παρουσιάζω ορισμένα από αυτά. Προφανώς η απαρίθμηση που κάνω είναι υποκειμενική και όχι εξαντλητική οπότε αισθανθείτε ελεύθεροι να την αμφισβητήσετε! Ας δούμε όμως συνοπτικά τα έργα που πρέπει να γίνουν στα επόμενα 5 χρόνια.
  1. Επιχειρηματικό πάρκο. Για το θέμα αυτό έχω γράψει και στο παρελθόν και δεν έχω κάτι να προσθέσω. Φαίνεται πως ο επιχειρηματικός κόσμος της Άρτας έχει αντιληφθεί την αναγκαιότητά του και έχουν δρομολογηθεί οι προκαταρκτικές διαδικασίες για την υλοποίησή του. Ωστόσο απαιτείται εγρήγορση από τους εμπλεκόμενους φορείς για να προχωρήσει ομαλά το έργο.
  2. Αγροδιατροφικό πάρκο. Το αγροδιατροφικό πάρκο μπορεί να καλύψει το κενό που υπάρχει αυτή τη στιγμή μεταξύ της παραγόμενης επιστημονικής γνώσης στο ΤΕΙ Ηπείρου και τον πρωτογενή τομέα της Άρτας. Δηλαδή μπορεί να παράξει τεράστια αξία για την τοπική κοινωνία αν υποθάλψει επιχειρήσεις που μεταποιούν τα προϊόντα της αρτινής γης, παντρεύοντάς τα με την καινοτομία που παράγεται στο ΤΕΙ. Αν θέλουμε τα αρτινά αγροτικά προϊόντα να στέκονται περήφανα στο παγκόσμιο στερέωμα τότε το αγροδιατροφικό πάρκο είναι αναγκαίο.
  3. Αρδευτικά έργα στον κάμπο της Άρτας. Αν κι η γνώση μου ως προς τη παρούσα κατάσταση είναι περιορισμένη, είναι προφανές πως μια βιώσιμη κι οικονομικά συμφέρουσα άρδευση δεν επιτυγχάνεται με γεωτρήσεις. Επίσης η κλιματική αλλαγή καθιστά αρδευτικές πρακτικές που χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες νερού απαγορευτικές. Πριν πούμε το νερό νεράκι πρέπει να γίνουν να απαραίτητα έργα που θα εξασφαλίζουν την ορθολογική διαχείριση του νερού και παράλληλα να εφαρμοστούν τεχνικές όπως το στάγδην πότισμα ώστε να περιοριστεί αισθητά η κατανάλωση νερού στην αγροτική δραστηριότητα.
  4. Οριοθέτηση του ποταμού Αράχθου. Η μη οριοθέτηση του ποταμού είναι τροχοπέδη για την ανάπτυξη της πόλης και οι σχετικές μελέτες προχωρούν με ρυθμούς χελώνας.
  5. Εκσυγχρονισμός δικτύου διανομής ηλεκτρικού ρεύματος. Το θέμα του εκσυγχρονισμού του δικτύου διανομής ηλεκτρικού ρεύματος προέκυψε λόγω του κορεσμού του και της αδυναμίας εξυπηρέτησης αγροτών που ήθελαν να εγκαταστήσουν νέα φωτοβολταϊκά συστήματα ή άλλες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ωστόσο δεν εξαντλείται εκεί. Το δίκτυο πρέπει να μετασχηματιστεί ώστε να μπορεί να εξυπηρετεί τη μελλοντική ζήτηση για φόρτιση/εκφόρτιση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Μπορεί αυτό το μέλλον να φαντάζει μακρινό αλλά σε χώρες όπως η Νορβηγία τείνει γρήγορα να γίνει ο κανόνας στις μετακινήσεις. Προφανώς η έλλειψη ενός δικτύου που μπορεί να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα αποτελεί εμπόδιο στην ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης. Όποιος διάβασε μέχρι εδώ το άρθρο ίσως δεν έγινε σοφότερος. Τα έργα υποδομής που αναφέρω έχουν απασχολήσει ήδη την τοπική επικαιρότητα. Παρ’ όλα αυτά καθώς είναι σύνθετα έργα κι απαιτούν τη πίεση/ συνεργασία πολλών μερών η οποία συχνά απουσιάζει, καταλήγουν σε μια στάσιμη κατάσταση. Ποια είναι λοιπόν η στάση των βουλευτών μας απέναντι σε αυτά τα αναπτυξιακά έργα; Μπορούν να τα υποστηρίξουν ή είναι απορροφημένοι από τα κομματικά τους καθήκοντα; Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι πολιτικοί αδυνατούν να δουν πέρα από το τέλος της θητείας τους. Είναι αυτό αληθές και για τους Αρτινούς βουλευτές; Τώρα στις γιορτές ρωτήστε τους! Αν διαπιστώσετε πως αδιαφορούν ως προς την υποστήριξη των έργων υποδομής τότε αυτό σημαίνει πως πρέπει να ψηφίσουμε άλλους πιο κατάλληλους...



Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 2017

(almost) vegetarian for the sake of the environment



I grew up in a small town in Greece where eating meat is an indispensable part of our diet. Whoever has been in Greece is aware of its local specialties such as gyros and mousaka both containing a considerable portion of meat. What is more, it is a tradition to roast a lamb at Easter in order to celebrate this special religious festivity. Needless to say that in my family and maybe this is true for many more families, we would never treat a guest with let’s say a pea soup or a salad. Giving a welcoming dinner to our guest always implied a meal containing meat. To sum up, meat has always been present in my memories and I daresay I was “educated” to love it and enjoy it without having second thoughts. This image was meant to change as I became an adult.
The increasing climate problems made me start wondering what the causes of them were. Was it only the increasing CO2 emissions or something more? I became gradually aware that the meat industry contributes the the deterioration of the planet but still that was something abstract. Then I saw the documentary “cowspiracy” and I was convinced that I have to rethink my eating habits.
The documentary raises some strong arguments about the impact of especially cattle industry on the environment showing that it’s not only producing CO2 and methane emissions but it is also resource intensive and responsible for the deforestation of a large part of Amazon and other forests. I won’t refer to numbers here but I encourage you to watch the documentary. It also raises some valid ethical arguments for the treatment of the animals but I won’t address them in this article.
Thus, I understood that eating meat everyday or many times per week is both not healthy for me and unsustainable for our planet. However as I was not ready to give up eating meat totally. Hence, I decided to stop buying it from the supermarket and to eat meat max once per week. I became almost vegetarian and it feels like a good choice both for me and the future generations! Maybe in the future I will give up eating meat completely. Change takes time most of the times… Therefore I invite you to reconsider your eating habits and take into account your indirect impact to the planet.


All this being said, I still find it hard to give up chocolate although I know it requires tons of water just to produce one kilo (kg) of it. I also find it hard to skip taking plane when I want to visit friends and relatives around the world. Perhaps it’s more manageable to tackle one challenge at a time!

Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017

Κεντρο-αριστερά: κοιτώντας το μέλλον ή το παρελθόν;



Οι εκλογές στο χώρο της κεντρο-αριστεράς κι ακολούθως ο σχηματισμός νέου φορέα είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον πολιτικό γεγονός στην Ελλάδα για το 2017. Το ενδιαφέρον έγκειται στο ότι αυτό το εγχείρημα μπορεί, υπό προϋποθέσεις να αποτελέσει την αφετηρία για ένα κόμμα προοδευτικό, ευρωπαϊκό, μη λαϊκίστικο που θα έχει σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας. Μήλο της έριδος στην μέχρι τώρα συζήτηση ήταν αν είναι δυνατό να εφαρμοστεί ηλεκτρονική εξ αποστάσεως ψηφοφορία. Η πρόταση αυτή εγκαταλείφθηκε καθώς η πλευρά της κας Γενημματά ουδέποτε πείστηκε για το αδιάβλητο της διαδικασίας. Πολλοί πίστεψαν πως το συγκεκριμένο θέμα είναι αμιγώς διαδικαστικό αλλά η δική μου εκτίμηση είναι πως έχει κι άλλες σημαντικότερες προεκτάσεις τις οποίες θα αναπτύξω επιγραμματικά στη συνέχεια. Επειδή όμως η οποιαδήποτε ανάλυση είναι σχετική με το πλαίσιο το οποίο γίνεται θα μου επιτρέψετε λίγα λόγια για ορισμένες ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις που συμβαίνουν σήμερα.
Όποιος λοιπόν ψάχνει τις ειδήσεις θα έχει διαβάσει για τα πιλοτικά προγράμματα τις Uber. Η Uber λοιπόν είναι μια εταιρία-πλατφόρμα διάθεσης μεταφορικού έργου που πειραματίζεται με αυτοκινούμενα ταξί. Φαίνεται πως σε μια δεκαετία οι Aμερικάνοι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να μπαίνουν σε ταξί χωρίς οδηγό κι αφού δώσουν τον προορισμό τους στον υπολογιστή του αυτοκινήτου, να φτάνουν ασφαλείς σε αυτόν. Μια άλλη καινοτομία είναι η διανομή προϊόντων κατ’ οίκον με ιπτάμενα ρομπότ τα λεγόμενα drones. Ήδη η Αmazon έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί σε περιορισμένη ακόμα κλίμακα τα ιπτάμενα ρομπότ για την διανομή προϊόντων και σαφώς η τάση είναι αυτό το σύστημα να εξαπλωθεί ευρέως. Αυτές είναι μόνο δύο από τις τεχνολογικές εξελίξεις που συμβαίνουν σήμερα και αναμένεται να αλλάξουν την καθημερινότητά μας αργά ή γρήγορα. Κοινός παρονομαστής των δύο τεχνολογιών είναι η χρήση του διαδικτύου. Πράγματι αυτές οι υπηρεσίες/τεχνολογίες είναι συνυφασμένες με το διαδίκτυο, δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς αυτό. Και στην Ελλάδα τι;
Στην Ελλάδα η κα. Γεννηματά ηγέτιδα ενός ιστορικού κόμματος επιλέγει να απορρίψει μια απλή ηλεκτρονική ψηφοφορία. Πολλοί μίλησαν μια μικροπολιτική σκοπιμότητα καθώς περιορίζοντας τη δυνητική εκλογική βάση έχει περισσότερες πιθανότητες να επικρατήσει η ίδια αφού διαθέτει άρτιο κομματικό μηχανισμό. Άλλωστε οι “πρασινοφρουροί” δεν χρειάζονται το διαδίκτυο για να ψηφίσουν. Σαν έτοιμοι από καιρό, σα θαραλλέοι, σαν που ταιριάζει σε αυτούς που αξιώθηκαν ένα τέτοιο κόμμα θα παρουσιαστούν στις κάλπες και θα ψηφίσουν την αργηγό. Στο βαθμό που αυτό είναι αλήθεια μπορούμε να μιλάμε για μια κατάπτυστη συμπεριφορά της κας Γεννηματά. Εγώ όμως θα ήθελα να σταθώ σε μια άλλη ανάγνωση, αυτή που έχει να κάνει με την τεχνοφοβία.
Η τεχνοφοβία για την οποία μιλώ αφορά την αντίληψη μιας υποτιθέμενης τεχνολογικής πρόκλησης (δηλαδή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας) ως απειλή κι όχι ως μια ευκαιρία να δουλέψουμε για να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω. Σε ένα κόσμο που διατρέχεται από ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις όπως αυτές που περιέγραψα προηγουμένως, μια πολιτική ηγεσία η οποία δεν τις κατανοεί και δεν είναι σε θέση να τις ακολουθήσει, μια τεχνοφοβική ηγεσία μπορεί να είναι καταστροφική για τον τόπο. Προφανώς αν η Ελλάδα θέλει να συγκαταλέγεται στις αναπτυγμένες χώρες θα πρέπει να διαθέτει πολιτικούς που αντιμετωπίζουν τις τεχνολογικές προκλήσεις ως μια ευκαιρία για καινοτομία, δηλαδή όχι την κα. Γεννηματά.
Ασφαλώς η στάση ως προς τις νέες τεχνολογίες δεν είναι το μοναδικό κριτήριο για να ψηφίσεις τον ηγέτη του νέου φορέα. Ένας φορέας όμως δεν μπορεί να αποκαλείται προοδευτικός όταν ο ηγέτης του αρνείται να συναινέσει στη διοργάνωση μιας απλής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Γι’ αυτό στις εκλογές της 12ης νοεμβρίου έχει νόημα η ψήφος που είναι προϊόν προβληματισμού. Ας αναλάβουμε την ευθύνη μας ως πολίτες να προκρίνουμε τον αξιότερο ηγέτη ως επικεφαλής του νέου προοδευτικού φορέα! Αυτή είναι μια κρίσιμη επιλογή αν θέλουμε να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον.





Τρίτη 31 Οκτωβρίου 2017

“Πανελλήνια” γενική έκθεση Άρτας: που πάμε;


Η 5η “πανελλήνια” γενική έκθεση Άρτας είναι πλέον παρελθόν κι ίσως θα ήταν χρήσιμο να κάνουμε ένα απολογισμό. Δυστυχώς δεν είχα την ευκαιρία να την επισκεφτώ ωστόσο τα ρεπορταζ στα τοπικά μέσα ενημέρωσης προσφέρουν μια καλή εικόνα για τη διοργάνωση. Ας αρχίσω από τα θετικά.
Η έκθεση μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο και προσελκύει ολοένα και περισσότερους εκθέτες. Αυξανόμενος φαίνεται να είναι κι ο αριθμός των επισκεπτών που πλέον άγγιξε τους 80.000 σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει η δημοτική αρχή. Ίσως η θετικότερη είδηση είναι πως πλέον βαίνει πως δημοπράτηση η μελέτη για την κατασκευή μόνιμης εγκατάστασης η οποία θα αντικαταστήσει των τρέχουσα κατασκευή από νάυλον. Ασφαλώς με τους ρυθμούς που δουλεύει το ελληνικό δημόσιο αυτή η εξέλιξη θα αργήσει αλλά η εξέλιξη αυτή είναι μονόδρομος αν θέλουμε η Άρτα να φιλοξενεί σοβαρές εκθέσεις και να είναι ένας εμπορικός πόλος έλξης. Συνεπώς η έκθεση αυτή έχει ένα αδιαμφισβήτητο θετικό αντίκτυπο για την Άρτα και σαφώς τα περιθώρια ανάπτυξης είναι τεράστια. Στη συνέχεια θα αναφερθώ σε μια δράση η οποία θα έπρεπε να έχει γίνει χθες!
Χαρακτηριστική είναι η απουσία επίσημης ιστοσελίδας της έκθεσης. Όποιος θέλει να βρει πληροφορίες για την έκθεση πρέπει να ψάξει σε ιστοσελίδες τρίτων που συνήθως φιλοξενούν ένα δελτίο τύπου. Αυτό το έλλειμμα ενημέρωσης λειτουργεί ως τροχοπέδη για την περαιτέρω ανάπτυξη της έκθεσης. Αν είμαι υποψήφιος εκθέτης από τη Λάρισα γιατί να συμμετάσχω στην έκθεση της Άρτας αν μόνο το αρτινό κοινό αντιληφθεί την παρουσία μου; Αν είμαι υποψήφιος επισκέπτης από την Πάτρα γιατί να πάω στην Άρτα αφού δεν γνωρίζω αν υπάρχουν εκθέτες που δυνητικά με ενδιαφέρουν; Η απουσία επίσημης ιστοσελίδας θα μπορούσε να θεωρηθεί πταίσμα 10 χρόνια πριν. Όμως σήμερα, τη στιγμή που τα έσοδα του ηλεκτρονικού πολυκαταστήματος Amazon ξεπερνούν τα 100 δισ. δολάρια, είναι τουλάχιστον τραγικό το πως στην Άρτα πασχίζουμε να συνειδητοποιήσουμε την εμπορική αξία μιας ιστοσελίδας!
Η “πανελλήνια” έκθεση Άρτας μπορεί να δημιουργήσει σημαντικά έσοδα για την τοπική οικονομία. Φανταστείτε το πολλαπλό όφελος που θα υπήρχε αν η πώληση χώρου στους μη Αρτινούς εκθέτες συνοδευόταν από εκπτώσεις για διαμονή σε ξενοδοχεία, γεύματα σε εστιατόρια και δωρεάν είσοδο στο αρχαιολογικό μουσείο. Προφανώς οι σημερινοί διοργανωτές της έκθεσης αν και προσπαθούν, αδυνατούν να αυξήσουν την εμπορική αξία της έκθεσης. Επομένως ίσως ήταν μια καλή ιδέα να ιδρυθεί μια κοινοπραξία/ εταιρία ειδικού σκοπού στελεχωμένη από επαγγελματίες του χώρου που θα δουλεύει αποκλειστικά με την προώθηση, διοργάνωση των εκθέσεων που γίνονται στο εκθεσιακό κέντρο. Κάποιος θα μπορούσε να αντιτείνει πως η πρόσληψη επαγγελματιών θα εκτίναζε τα κόστη. Σύμφωνοι. Όμως οι αυτοσχεδιασμοί κι η προχειρότητα των πρωτοπαλίκαρων του (εκάστοτε) δημάρχου κοστίζουν πολύ περισσότερο σε διαφεύγοντα κέρδη!


Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΤΕΛ νομού Άρτας: ξεχασμένο στο παρελθόν

Ποια είναι η πρώτη εικόνα σας όταν ταξιδεύετε προς την Άρτα ή κάποιο άλλο προορισμό της ηπειρωτικής Ελλάδας; Εμένα φέτος το καλοκαίρι ήταν η εξής: ένας υπάλληλος στο γκισέ των ΚΤΕΛ Κηφισού που κρατώντας στο ένα χέρι το τσιγάρο και στο αυτί το ακουστικό του τηλεφώνου, μου έκοψε ανόρεχτα το εισιτήριο Ο οδηγός του ΚΤΕΛ νομού Άρτας κινήθηκε στο ίδιο μοτίβο. Άφηνε ενίοτε το ένα χέρι απ' το τιμόνι για να τραβήξει μια τζούρα από το τσιγάρο που είχε στα δάχτυλά του, πότε τραβούσε μια τζούρα από τον καφέ του και βέβαια μίλησε και στο κινητό του ενώ οδηγούσε. Αν και λεπτός δεν φόρεσε ποτέ ζώνη ασφάλειας. Μάλλον θα τον στένευε...


Το ΚΤΕΛ Άρτας παρέχει εδώ και τουλάχιστον 25 χρόνια (όσο δηλαδή μπορώ να θυμάμαι το εαυτό μου) τη ίδια υπηρεσία: μεταφορικό έργο από το σημείο Α στο σημείο Β. Η επαγγελματική συμπεριφορά επαφίεται στη καλή θέληση του κάθε οδηγού ενώ η κοστολόγηση είναι δυσανάλογη σε σχέση με την ποιότητα της υπηρεσίας. Τα 65€ που κοστίζει το εισιτήριο μετ' επιστροφής για Αθήνα δεν δικαιολογούνται για μια υπηρεσία που εξαντλείται μόνο στη μεταφορά του επιβάτη. Δίνω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε τι εννοώ.


Πριν από 2 χρόνια έκανα με λεωφορείο το δρομολόγιο Βερολίνο-Πράγα και πλήρωσα το εισιτήριο μετ' επιστροφής 40€ (η απόσταση είναι παρόμοια με το Άρτα-Αθήνα). Δεν θα σταθώ τόσο στην διαφορά τιμής καθώς στη Γερμανία δεν υπάρχουν διόδια αλλά θα επικεντρωθώ στην εμπειρία του ταξιδιού. Κατ' αρχήν έκανα την κράτηση εύκολα μέσω διαδικτύου (κανένας ανόρεχτος υπάλληλος στο γκισέ). Τα καθίσματα είχαν σε κάποιο σημείο πρίζα, γεγονός που μου επέτρεπε να φορτίσω το υπολογιστή μου αν ήθελα να τον χρησιμοποιήσω επί μακρόν. Μπροστά από το κάθισμα υπήρχε οθόνη και μπορούσα να επιλέξω μια ταινία για να δω μέσα από μια ικανοποιητική επιλογή. Το λεωφορείο διέθετε Wi-fi και συνεπώς είχα πρόσβαση στο διαδίκτυο. Ο οδηγός ήταν επιμελημένος και η συνοδός πρόσφερε καφέ ή κάποιο άλλο ρόφημα δωρεάν. Αν πεινούσα είχα τη δυνατότητα να αγοράσω κάτι ελαφρύ πάνω στο λεωφορείο. Τέλος η συνοδηγός μοίρασε κι ακουστικά ώστε να μπορούμε να δούμε την ταινία χωρίς να ενοχλούμε τους άλλους επιβάτες.


Βλέπουμε λοιπόν 2 περιπτώσεις όπου οι μεταφορικές εταιρίες παρέχουν εντελώς διαφορετικές υπηρεσίες. Τι κάνει λοιπόν τις γερμανικές μεταφορικές εταιρίες να προσφέρουν πολλά περισσότερα στον καταναλωτή; Η προφανής απάντηση είναι ο ανταγωνισμός. Τα ΚΤΕΛ στην Ελλάδα έχουν διαμορφώσει μια κατάσταση ιδιωτικού μονοπωλίου στις υπεραστικές οδικές συγκοινωνίες με αποτέλεσμα να μην έχουν κάποιο λόγο να αναβαθμίσουν τις υπηρεσίες τους. Αντίθετα τουλάχιστον η γραμμή Βερολίνο-Πράγα υπόκειται σε ανοιχτό ανταγωνισμό που περιλαμβάνει εταιρίες οδικών, σιδηροδρομικών και αεροπορικών συγκοινωνιών. Το αποτέλεσμα; Οι Γερμανοί καταναλωτές απολαμβάνουν φτηνές και ποιοτικές συγκοινωνίες.


Κι εμείς τι να κάνουμε; Προφανώς θα πρέπει να αφήσουμε το ΚΤΕΛ νομού Άρτας στη μονοπωλιακή του νιρβάνα. Δεν αξίζει τα λεφτά μας για τις υπηρεσίες που (δεν) προσφέρει. Το καλύτερο θα ήταν να υπάρχει κι άλλη εταιρία που θα ανταγωνίζεται το ΚΤΕΛ αλλά μάλλον είναι δύσκολο να συμβεί άμεσα. Εγώ προτείνω τις ιστοσελίδες διαμοιρασμού αυτοκινήτου όπως το carpooling.gr ή το sharemycar.gr. Έτσι οι χρήστες αυτών των ιστοσελίδων μπορούν να μοιραστούν τα κόστη για μια διαδρομή και να ταξιδέψουν γρήγορα και οικονομικά. Ας πούμε λοιπόν αντίο στο ΚΤΕΛ νομού Άρτας, σε μια εταιρία ξεχασμένη στο χρόνο. Αξίζουμε κάτι καλύτερο!

Τετάρτη 9 Αυγούστου 2017

Έφη: μια δασκάλα επιταχυνόμενη στο CERN

Όλοι μας έχουμε παράπονο από τον τρόπο που λειτουργούν οι δημόσιες υπηρεσίες στην Ελλάδα. Το πρόβλημα αυτής της δυσλειτουργίας είναι πολυσύνθετο, δεν περιορίζεται σε μια αιτία. Σίγουρα ένας από τους παράγοντες που δυσχεραίνουν την κατάσταση είναι μια νοσηρή νοοτροπία του στυλ "μπαίνω στο δημόσιο για να αράξω". Αυτή η νοοτροπία μπορεί να εξασθένησε στα χρόνια της κρίσης όμως έχει βαθιές ρίζες ανάμεσά μας. Σε μια χώρα όπου η εργασιακή αβεβαιότητα είναι ο κανόνας πολλοί ονειρεύονται διακαώς τη μονιμότητα του δημόσιου τομέα. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι είναι εξαιρετικοί επαγγελματίες και παράγουν θαυμάσιο έργο. Ενδεχομένως να είναι πολλοί αλλά χάνονται μέσα σε ένα ωκεανό μετριότητας...

Μια από αυτούς τους εξαιρετικούς επαγγελματίες είναι η φίλη μου η Έφη η οποία είναι διορισμένη δασκάλα σε ένα σχολείο των Χανίων. Όταν τη συνάντησα φέτος, η Έφη μου διηγήθηκε πως επιτέλους επιλέχτηκε για ένα ολιγοήμερο εκπαιδευτικό σεμινάριο στο CERN στην Ελβετία. Το CERN ως οργανισμός που διαχειρίζεται τον μεγαλύτερο επιταχυντή στοιχειωδών σωματιδίων στην Ευρώπη διοργανώνει σεμινάρια για να επιμορφώσει εκπαιδευτικούς πάνω στο πως μπορούν να διδάξουν στην τάξη έννοιες και πειράματα που μελετούνται στο CERN. Έτσι οι μαθητές της Έφης, παιδιά της τρίτης τάξης του δημοτικού θα έρθουν κιόλας σε επαφή με το θαυμαστό κόσμο της ύλης όπως αυτή συμπεριφέρεται σε ατομικό επίπεδο. Είμαι σίγουρος πως θα είναι συμμέτοχοι σε ένα συναρπαστικό μάθημα! Κι αν τα παιδιά αυτά μάθουν να αναζητούν πληροφορίες κι αναπτύξουν μια στοιχειώδη κριτική σκέψη τότε θα γίνουν χρήσιμοι αυριανοί πολίτες. Όπως γράφει μια άλλη φίλη, η Ίνα "η αμφισβήτηση είναι ο δρόμος της γνωσης και ο ορθολογισμός ο δρόμος της αληθειας" κι είναι χρήσιμο για όλους αν ξέρεις να διαβαίνεις αυτούς τους δρόμους.

Κάθησα και σκέφτηκα το εξής απλό: πόσο γαμάτο εκπαιδευτικό σύστημα θα είχαμε αν 20% των δασκάλων έκαναν τη δουλειά τους όπως η Έφη; Πόσο δυναμική χώρα θα είχαμε αν σε 15 χρόνια οι μαθητές δασκάλων όπως η Έφη γέμιζαν τα πανεπιστήμια; Ίσως αυτή η σκέψη να είναι ουτοπική. Ίσως πάλι μια μέρα να γίνει πραγματικότητα. Εν τω μεταξύ όταν συναντάτε εκπαιδευτικούς, γιατρούς και άλλους δημόσιους υπάλληλους που κάνουν σωστά τη δουλειά τους πείτε τους ένα "μπράβο" κι "ευχαριστώ". Το έχουν ανάγκη κι εμείς τους έχουμε περισσότερο ανάγκη... 

Πέμπτη 27 Ιουλίου 2017

Διαχείριση σκουπιδιών: η τελευταία προτεραιότητα...



Ο εχθρός βρίσκεται εντός των πυλών”! Αυτό διαπίστωσαν πρόσφατα οι δημότες της Άρτας όταν ο δήμαρχος Τσιρογιάννης αυτός που πέρσι είπε το ηρωικό “ΟΧΙ” στα σκουπίδια της Λευκάδας άφησε την πόλη να μετατραπεί σε σκουπιδότοπο εξαιτίας της απεργίας των υπαλλήλων της καθαριότητας. Προφανώς τα σκουπίδια στους δρόμους ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα. Ήρθαν δηλαδή τα βουνά από σκουπίδια να αποκαλύψουν το γεγονός πως η παρούσα δημοτική αρχή δεν έχει σοβαρή πολιτική βούληση για τη διαχείριση των σκουπιδιών. Τα πράγματα βρίσκονται περίπου στον αυτόματο πιλότο ή καλύτερα στον πιλότο της Περιφέρειας Ηπείρου. Πριν όμως συνεχίσουμε το σχολιασμό της κατάστασης στην Άρτα ας δούμε τι γίνεται στον “εξωτικό” δήμο Βριλλησίων Αττικής.

Ο δήμος Βριλλησίων ήταν από τους λίγους δήμους της χώρας όπου δεν σχηματίστηκαν βουνά από σκουπίδια κατά την πρόσφατη απεργία. Σύμφωνα με δημοσίευμα της “Εφημερίδας των συντακτών” ο δήμαρχος Βριλλησίων ήρθε σε συμφωνία με τους εργαζόμενους στην καθαριότητα και έτσι δεν έγινε απεργία. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι πως η δημοτική αρχή των Βριλλησίων έβαλε ως στόχο την μείωση του όγκου των σκουπιδιών και μέσα σε μια διετία πέτυχε να μειώσει τον όγκο κατά 4%. Παράλληλα έχει εγκαταστήσει ευρύ δίκτυο καφέ κάδων (για υπολείμματα τροφών) που τους επιτρέπει να θέσουν στόχο για μείωση του όγκου σκουπιδιών έως 30%. Τα δημοτικά τέλη για την καθαριότητα έχουν ήδη μειωθεί κατά 5% με προοπτική περαιτέρω μείωση για αυτούς που παράγουν λίγα απορρίμματα. Αυτό είναι εφικτό γιατί οι κάδοι στο δήμο Βριλλησίων λειτουργούν με κάρτα. Ο δήμος δηλαδή έχει την δυνατότητα να μετράει την ποσότητα των σκουπιδιών που παράγει κάθε γειτονιά και να προσαρμόζει τα τέλη σύμφωνα με την αρχή “πληρώνεις ο,τι πετάς” [1]. Για να δούμε ποια είναι η κατάσταση στην Άρτα τώρα.

Ο δήμος Άρτας διαθέτει ήδη από το δεκέμβριο του 2015 μελέτη για την ολοκληρωμένη διαχείριση των στερεών του απορριμάτων [2]. Η μελέτη αυτή προβλέπει μεταξύ άλλων χωριστή αποκομιδή διάφορων υλικών, εγκατάσταση δορυφορικών σημείων ανακύκλωσης στο δήμο Άρτας, την εισαγωγή κάδων που ανοίγουν με κάρτα και μπορούν να οδηγήσουν σε χρέωση με βάση την αρχή “πληρώνεις ο,τι πετάς” και άλλα ενδιαφέροντα. Μάλιστα η σχετική μελέτη κόστους οφέλους δείχνει πως η προτεινόμενη ολοκληρωμένη διαχείριση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά οικονομικά οφέλη σε βάθος χρόνου. Τα οικονομικά οφέλη συνοψίζονται στον Πίνακα 1.


Πίνακας 1. Οικονομικό όφελος από την ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμάτων (πόσα σε €) [2].
Έτος
2017
2020
2025
Όφελος για το δήμο Άρτας
245.642
314.859
417.526



Γίνεται αντιληπτό πως η ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμάτων μπορεί να είναι εξαιρετικά επικερδής εκτός από περιβαλλοντικά ωφέλιμη. Δυστυχώς όμως η μελέτη για την ολοκληρωμένη διαχείριση των στερεών του απορριμάτων εφαρμόζεται μόνο αποσπασματικά. Για παράδειγμα δεν υπάρχει κανένας καφέ κάδος για την χωριστή συλλογή των οργανικών υπολειμμάτων ούτε και σύστημα μέτρησης του όγκου των σκουπιδιών που παράγει κάθε γειτονιά. Η σωστή διαχείριση των απορριμάτων δεν είναι προτεραιότητα της παρούσας δημοτική αρχής. Απεναντίας η πολιτική του κ. Τσιρογιάννη εξαντλείται στα “ΟΧΙ” στα σκουπίδια των άλλων και στα “εντέλλεσθε” προς τις υπηρεσίες του δήμου όταν η πόλη που διοικεί έχει γεμίσει με βουνά από σκουπίδια.

Συνεπώς αν δεν υπάρξει κάποια δραματική αλλαγή στην διοίκηση της Άρτας θα πρέπει να αναζητήσουμε έναν άλλο δήμαρχο ο οποίος έχει ως προτεραιότητα να βγάλει λεφτά από τα απορρίμματα προς όφελος των δημοτών του αναβαθμίζοντας ταυτόχρονα την ποιότητα του αστικού περιβάλλοντος. Στην πρόσφατη απεργία των εργαζομένων καθαριότητας στους δήμους, ορισμένοι δήμοι κρατήθηκαν καθαροί. Προφανώς δεν ήταν τυχαίο...


Πηγές
[1] Γιατίτα Βριλήσσια δεν είχαν ούτε μια μέρα«βουνά» σκουπιδιών”, της Χαράς Τζαναβάρα. Εφημερίδα των συντακτών, 30.06.2017
[2] Τοπικό σχέδιο διαχείρισης αστικών στερεών αποβλήτων δήμου Αρταίων, Δεκέμβρης 2015.


Νικόλας Σπανουδάκης