Ανοιχτή επιστολή προς βουλευτές Άρτας

Αγαπητοί κα Γεροβασίλη, κ. Γκόκα, κ. Στύλιο.

Πολύς ντόρος έχει γίνει τον τελευταίο καιρό στην πόλη μας για τις καφετέριες και την λειτουργία τους. Από την μία πλευρά βρίσκονται όσοι θέλουν τον περιορισμό των τραπεζοκαθισμάτων καθώς αυτά καταλαμβάνουν και περιορίζουν ασφυκτικά το δημόσιο χώρο και από την άλλη αυτοί που υπερασπίζονται την υφιστάμενη κατάσταση αφού όπως υποστηρίζουν έτσι εξασφαλίζονται πολύτιμες θέσεις εργασίας σε μια εποχή που η ανεργία μαστίζει τη χώρα μας και ιδίως την περιοχή της Άρτας. Λένε πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση…

Πίσω όμως αυτή τη διαμάχη κρύβεται μια στείρα, αδιέξοδη προσκόλληση στην προάσπιση θέσεων εργασίας χαμηλής εξειδίκευσης. Λέγοντας αυτό δε θα ήθελα να παρεξηγηθώ. Καθένας έχει δικαίωμα στην εργασία και καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή. Είναι όμως οι θέσεις εργασίας στις καφετέριες αυτό που θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη η μήπως κάτι άλλο;

Ως πτυχιούχος Χημείας και άνεργος θεωρώ τουλάχιστον προκλητικό από τη μία ο πολιτικός κόσμος της πόλης να υπερασπίζεται έντονα την οικονομία του καφέ και από την άλλη να σιωπά για άλλες αναπτυξιακές προοπτικές ή ακόμα χειρότερα να ανέχεται την απώλειά τους. Είναι ακόμα νωπή η περίπτωση επιχείρισης παραγωγής βιομάζας από φύκια η οποία ενώ αρχικά σχεδίαζε να εγκατασταθεί στην Άρτα τελικά λειτουργεί στη ΒΙ.ΠΕ Πρέβεζας αφού, όπως αναφέρθηκε στον τοπικό Τύπο, συνάντησε γραφειοκρατικά εμπόδια για την εγκατάστασή της στην Άρτα. Ασφαλώς σκοπός μου δεν είναι να κάνω τον συνήγορο της συγκεκριμένης εταιρίας αλλά τη στιγμή που η χώρα παράγει κάθε χρόνο χιλιάδες πτυχιούχους, είναι μάλλον ασυγχώρητο να “διώχνουμε” από την περιοχή επιχειρήσεις που απαιτούν για τη λειτουργία τους επιστημονικό προσωπικό και να μην φροντίζουμε για την προσέλκυση άλλων.

Γι’ αυτό λοιπόν σας προτείνω κάτι τολμηρό για τα ελληνικά δεδομένα: σας καλώ να καθήσετε γύρω από το ίδιο τραπέζι και σε συνεργασία με θεσμικούς φορείς της Άρτας (επιμελητήριο, ΤΕΙ, συνεταιρισμοί και άλλους) να καθορίσετε προς τα που και πως πρέπει να κινηθεί ο τόπος την επόμενη δεκαετία. Θέλουμε να παράγουμε και να εξάγουμε πιστοποιημένα αγροτικά προϊόντα; Θέλουμε να παράγουμε αυτοκίνητα; Θέλουμε να πουλάμε τουριστικά πακέτα για να έρχονται επισκέπτες να πιουν τον καφέ τους στην Άρτα; Τι θέλουμε να κάνουμε; Πείτε το αυτό “Εθνικό πρότυπο ανάπτυξης για την πεδιάδα της Άρτας και τον Αμβρακικό” ή όπως αλλιώς θέλετε, ουδεμία σημασία έχει.

Ομονοήστε γιατί διαφορετικά αυτοί που τώρα βλέπουν τα πτυχία τους να στολίζουν ένα τοίχο (και είναι πολλοί αυτοί) θα ομονοήσουν εναντίον της σταδιοδρομίας σας στη Βουλή στις εκλογές που επίκεινται!  

Με τιμή,

Νικόλας Σπανουδάκης

Βιοπλαστικά: μια πρόκληση για ένα καλύτερο μέλλον

Η Πετροχημεία -δηλαδή η χημεία που ασχολείται με τα παράγωγα του πετρελαίου γνώρισε τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία εξήντα χρόνια και άλλαξε ριζικά τον κόσμο γύρω μας. Τα προϊόντα που προέρχονται από την κατεργασία του πετρελαίου είναι άπειρα και υφίστανται σε κάθε πλευρά της ζωής μας, καθιστώντας την καλύτερη και πιο ευχάριστη. Η ραγδαία όμως τεχνολογική ανάπτυξη του τομέα των πλαστικών (χαρακτηριστικού εκπρόσωπου της Πετροχημείας) δεν έλαβε ποτέ υπ’ όψη την επίπτωσή τους στο περιβάλλον. Πολλά από τα πλαστικά που κυκλοφόρησαν ή εξακολουθούν να κυκλοφορούν στην αγορά κάνουν εκατοντάδες χρόνια να αποσυντεθούν πλήρως και άλλα μπορούν να αποβούν θανατηφόρα καθώς μερικά ζώα τα μπερδεύουν και τα καταναλώνουν ως τροφή. Μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο θα επιτρέψει σε κάθε χρήστη να δει εικόνες του νησιού από επιπλέοντα πλαστικά που έχει σχηματιστεί στον Ειρηνικό ωκεανό και νεκρά πτηνά στο στομάχι των οποίων έχουν βρεθεί πλαστικά καπάκια. Μια υποσχόμενη λύση στο πρόβλημα που περιγράφεται παραπάνω είναι τα βιοπλαστικά.

Σαν Bιοπλαστικά ονομάζουμε τα βιοαποικοδομήσιμα πλαστικά των οποίων τα συστατικά προέρχονται εξ ολοκλήρου από ανανεώσιμες πρώτες ύλες. Πολλά από τα βιοπλαστικά είναι επίσης κομποστοποιήσιμα, δηλαδή μπορούν να οδηγηθούν σε κατάλληλες βιομηχανικές μονάδες και να παράγουν κομποστ.

Είναι προφανές πως αυτά τα καινοτόμα προϊόντα παρουσιάζουν ορισμένα ισχυρά πλεονεκτήματα:   

1. Ανανεώσιμη πρώτη ύλη. Η πρώτη ύλη για τα βιοπλαστικά είναι κυρίως φυτικής προέλευσης γεγονός που σημαίνει πως μπορούν να οργανωθούν καλλιέργειες που παράγουν συστηματικά τα συστατικά που αποτελούν τη βάση για τη δημιουργία πλαστικών φιλικών προς το περιβάλλον. Έτσι επιτυγχάνεται και μερική απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των πλαστικών που κυριαρχούν σήμερα.  
2. Μείωση των αέριων ρύπων του θερμοκηπίου. Οι διεργασίες παραγωγής των βιοπλαστικών  απαιτούν μικρότερη δαπάνη ενέργειας από τις αντίστοιχες πετροχημικές γεγονός που μεταφράζεται σε μειωμένη παραγωγή αέριων ρύπων.
3. Βιοαποικοδομησιμότητα. Ακόμη κι αν απορριφθούν στο περιβάλλον -πρακτική σαφώς αποδοκιμαστέα- τα βιοπλαστικά προκαλούν μειωμένη επιβάρυνση σε σύγκριση με τα πετροχημικά “αδέρφια” τους καθώς τόσο το έδαφος όσο και οι μικροοργανισμοί που ζουν σε αυτό διαθέτουν ένζυμα που τα διασπούν προς τα βασικά δομικά τους συστατικά τα οποία είναι αβλαβή. 
   

Όμως μια προσεκτικότερη μελέτη του θέματος αναδεικνύει εύκολα το εξής πρόβλημα: η ανάπτυξη καλλιεργειών που προορίζονται να τροφοδοτήσουν την παραγωγή βιοπλαστικών με πρώτη ύλη θα μπορούσε να δράσει ανταγωνιστικά προς τις καλλιέργειες τροφίμων και να οδηγήσει σε αύξηση των τιμών τους, οξύνοντας έτσι το επισιτιστικό πρόβλημα. Δυστυχώς ο πλανήτης Γη είναι πάντα ο ίδιος και πρέπει να “θρέψει” τον διαρκώς αυξανόμενο ανθρώπινο πληθυσμό. Επομένως η αναζήτηση για την εξεύρεση πρώτων υλών θα πρέπει να επικεντρωθεί στην αποτελεσματική διαχείριση των υπολειμμάτων που προκύπτουν από την από την αγροτική παραγωγή.

Θα ήθελα να κλείσω λοιπόν αυτό το άρθρο με μια πρόταση προς την Π.Ε Άρτας. Προτείνω να εκπονήσουν μια ποσοτική και ποιοτική μελέτη σχετικά με τα υπολείμματα της αγροτικής παραγωγής στην περιφερειακή ενότητα Άρτας. Είναι αναγκαίο να γνωρίσουμε τη σύσταση και τον όγκο των γεωργικών απορριμάτων για να κρίνουμε αν και κατά πόσο είναι αυτά εκμεταλλεύσιμα. Ίσως μια τέτοια μελέτη να αποτελέσει την απαρχή για την ανάπτυξη μιας νέας οικονομίας που θα μας βγάλει από την κρίση. Από την άλλη πλευρά βέβαια δεν μπορούμε να μιλάμε για νέες οικονομίες όσο εξακολουθούμε να στερούμαστε βασικές υποδομές όπως το βιοτεχνικό πάρκο…

Αυτές τις προκλήσεις οι τοπικοί αιρετοί άρχοντες είναι σε θέση να τις αντιληφθούν;  Ή μήπως περιμένουν να τους χειροκροτήσουμε για τις άοκνες προσπάθειές τους για να επαναλειτουργήσει το ΚΕΝ Άρτας ώστε να στηριχτεί η “επιχειρηματικότητα” του σουβλατζίδικου και της καφετέριας;

    Δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα "Ταχυδρόμος της Άρτας"

Άρτα 2020

Οι εκλογές πέρασαν και καθώς ο αχός τους πάει να καταλαγιάσει θα θέλαμε με το παρόν άρθρο να αναδείξουμε ορισμένες προοπτικές - προκλήσεις για την πόλη της Άρτας που ελάχιστα ή καθόλου συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Σκοπός μας είναι να σκιαγραφήσουμε αδρά κάποια χαρακτηριστικά που θα θέλαμε να χαρακτηρίζουν την πόλη μας το 2020. Οι προτάσεις που παραθέτουμε παρακάτω, φιλοδοξούμε να γίνουν η απαρχή ενός γόνιμου διαλόγου για να γίνει η Άρτα μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη.

Δυστυχώς, η ανάπτυξη της πόλης έως σήμερα έχει επιδείξει την έλλειψη οράματος. Δεν έχει καθοριστεί ο χαρακτήρας που οι πολίτες ζητάνε για την πόλη τους. Αυτοί, αν και είναι οι βασικοί χρήστες του χώρου, δεν έχουν λόγο και δε συμμετέχουν στο σχεδιασμό της. Ο αναπτυξιακός σχεδιασμός πρέπει να επαναπροσδιοριστεί και η δημόσια διαβούλευση να καθορίσει το μέλλον της πόλης. Λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά που θα θέλαμε εμείς να έχει η πόλη, εστιάσαμε στη βιώσιμη ανάπτυξη, το περιβάλλον και το χώρο. Αναλυτικότερα:

1. Δημιουργία δορυφόρων - οικισμών περιμετρικά της πόλης. Η Άρτα εξαπλώνεται. Η ζωή στο κέντρο δυσκολεύει λόγω έλλειψης χώρων στάθμευσης, οι δημόσιες υπηρεσίες μετακινούνται προς την Περιφερειακή Οδό, έλκοντας και ιδιωτικές επιχειρήσεις ενώ το ποτάμι γίνεται φυσικός φραγμός για την πόλη. Περιμετρικά, ο αστικός ιστός στον Άγιο Δημήτριο (Κυράτσα) πυκνώνει ενώ στην Ελεούσα, η αγροτική γη δίνει τη θέση της σε αστικές χρήσεις. Αυτή η τροπή της οικιστικής ανάπτυξης που οδηγεί; Δορυφόροι-οικισμοί αλληλεξαρτώνται και αλληλεπιδρούν με το κέντρο. Αυτοί θα λειτουργήσουν άραγε πολωτικά προς αυτό; Ήρθε η στιγμή να δοθούν συγκεκριμένες κατευθύνσεις και να τεθούν νέα εργαλεία όπως φορολογικά κίνητρα και καθορισμός ζωνών χρήσεων γης, για την αποτελεσματική οργάνωση του χώρου.

2. Αποθάρρυνση κίνησης αυτοκινήτων προς το αστικό κέντρο - χρήση ΜΜΜ, ποδηλατόδρομοι. Γίνεται προφανές πως με την οικιστική ανάπτυξη που υπάρχει και με την ενδεχόμενη μελλοντική διόγκωσή της, οι κάτοικοι των δορυφόρων - οικισμών θα πρέπει να αποθαρρύνονται για την κίνησή τους προς το κέντρο της πόλης με αυτοκίνητο για λόγους αποσυμφόρησής του αλλά και περιβαλλοντικούς. Πρέπει δηλαδή να δημιουργηθούν πολιτικές που θα προκρίνουν τη χρήση ποδήλατου πάνω σε ένα εκτενές δίκτυο ποδηλατόδρομων και οργανωμένο σύστημα μέσων μαζικής μεταφοράς. Ειδικότερα για την κίνηση εντός πόλης θα μπορούσε να εφαρμοστεί κίνηση λεωφορείων χωρίς οδηγό όπως αυτά που θα κινούνται στο δήμο Τρικκαίων, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Citymobil2.

3. Δημοτικά κτήρια μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας. Η προστασία του περιβάλλοντος έχει έρθει έντονα στο προσκήνιο τον τελευταίο καιρό, αν και σε πολλές περιπτώσεις αναφέρεται μόνο σε φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς. Συγκεκριμένα, αναφερόμενοι στην Άρτα, εισερχόμενοι στη νέα προγραμματική περίοδο 2014-2020, δύναται να επιτευχθούν δράσεις για ενεργειακή αναβάθμιση μέσω της απορρόφησης ευρωπαϊκών κονδυλίων. Οι τοπικές αρχές θα πρέπει άμεσα να στοχεύσουν στην εξοικονόμηση ενέργειας, γιατί εάν και τα οφέλη δεν είναι άμεσα ορατά, μακροπρόθεσμα μπορούν να εξασφαλιστούν σημαντικοί πόροι για άλλες ανάγκες του δήμου. Και οι βελτιώσεις μπορούν να ξεκινήσουν από τα δημόσια κτίρια, καθώς αυτό το απόθεμα του κτιριακού δυναμικού είναι σημαντικό και πρέπει να σταματήσει να είναι ενεργοβόρο. Εξάλλου, πάντα στην κοινωνία οι ανώτερες κλίμακες διοίκησης δείχνουν το δρόμο προς το σωστό!
 

4. Πλήρες σύστημα ανακύκλωσης - αποκομιδής οργανικών υπολειμμάτων. Αν και η ανακύκλωση συσκευασιών έχει αρχίσει να εφαρμόζεται στην πόλη μας, η διαλογή στην πηγή των οργανικών υπολειμμάτων είναι ανύπαρκτη. Ζητάμε την τάχιστη ενημέρωση του ευρέως κοινού για τα ωφέλη της κομποστοποίησης και την οργάνωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος αξιοποίησης των υπολειμμάτων στα πρότυπα που έχει θέσει ο Φορέας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, ΔΕΔΙΣΑ Α.Ε (ΟΤΑ) στα Χανιά. Έτσι η οργανική μάζα που σήμερα επιβαρύνει το ΧΥΤΑ Βλαχέρνας θα μπορέσει να μετατραπεί σε έναν εμπορικά εκμεταλλεύσιμο πόρο με οικονομικά ωφέλη για την περιοχή. Αν μάλιστα το παραγόμενο κομποστ χρησιμοποιηθεί σε ευρεία κλίμακα ως εδαφοβελτιωτικό θα μπορέσει να συμβάλλει αποφασιστικά στην απονιτροποίηση του κάμπου της Άρτας και κατά συνέπεια στη μείωση της ανθρωπογενούς επιβάρυνσης στον Αμβρακικό κόλπο.

Πεποίθησή μας είναι πως οι προτάσεις που αναπτύχθηκαν παραπάνω, μπορούν να οδηγήσουν σε αναβάθμιση της ποιότητας ζωής μέσα στην Άρτα και ταυτόχρονα να δώσουν μια αναπτυξιακή ώθηση στην ευρύτερη περιοχή που περικλείεται στα όρια του δήμου Αρταίων. Ευελπιστούμε να αποτελέσουν κομμάτι ενός σχεδίου με συγκεκριμένους στόχους και σαφή χρονοδιαγράμματα που περιμένουμε να παρουσιάσει η νεοεκλεγείσα δημοτική αρχή.

Για το άρθρο αυτό συνεργάστηκε η:

Χριστίνα Νικολακοπούλου, Πολεοδόμος - Χωροτάκτης Μηχανικός με ειδίκευση στην Αστική Αναγέννηση (UCL) 

Πως με πήρε “το Ποτάμι”...

Πριν λίγους μήνες μπήκε στην πολιτική ζωή της Ελλάδας “το Ποτάμι” ένα καινούριο κόμμα γύρω από το οποίο έχει γίνει πολύς ντόρος. Σε αυτό το άρθρο δεν πρόκειται να υπερασπιστώ την ύπαρξη αυτού του κόμματος. Ο χρόνος θα δείξει αν θα έχει διάρκεια για να προσφέρει στη χώρα ή αν χαθεί σαν ένα πυροτέχνημα. Διαβάζοντας όμως τις θέσεις του ανακάλυψα μία η οποία με κέρδισε και με έπεισε να το ψηφίσω τουλάχιστον στις ευρωεκλογές. Την παραθέτω αυτούσια: “Είμαστε υπέρ του πλήρους διαχωρισμού Εκκλησίας και κράτους. Έτσι η Εκκλησία αποκτά την αυτονομία της και η Πολιτεία αποδεσμεύεται από περιορισμούς που δεν έχουν θέση σε ένα σύγχρονο κράτος.”

Είναι αλήθεια πως η Ελλάδα μοιάζει μάλλον με θεοκρατικό κράτος. Η σχέση του κράτους με την Εκκλησία είναι τόσο στενή που έχει δώσει καταχρηστικά το δικαίωμα σε θρησκευτικούς ηγέτες να εκφέρουν γνώμη για κοσμικά ζητήματα και να κάνουν παρεμβάσεις αμιγώς πολιτικές. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις λαοσυνάξεις που διοργάνωνε ο τέως Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εναντίον της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες; Πρόσφατη είναι επίσης η ομοφοβική διαμαρτυρία του μητροπολίτη Πειραιά ενάντια στην επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, αφού ήδη η χώρα μας είχε καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για ελλιπή συμμόρφωση προς το ευρωπαϊκό Δίκαιο.

Η δύναμη της Εκκλησίας είναι τέτοια που οι πολιτικοί μας αδύναμοι να αντιταχθούν σε αυτή, φοβούμενοι το πολιτικό κόστος, οδηγούνται σε τραγικές αποφάσεις. Έτσι μπροστά στην ανάγκη να συρρικνωθεί το κράτος είδαμε την κυβέρνηση να θεωρεί πλεονάζοντες και τελικά να απολύει γιατρούς, νοσηλευτές και εκπαιδευτικούς αλλά όχι κληρικούς.  Ο συμβολισμός που κρύβει αυτό το γεγονός είναι ανησυχητικός. Η ελληνική κοινωνία ανέχεται τις απολύσεις αυτών που προστατεύουν τη δημόσια υγεία και αυτών που μεταλαμπαδεύουν τη γνώση ενώ ταυτόχρονα διατηρεί στο απυρόβλητο αυτούς που κουνούν το θυμιατήρι! Τι μέλλον μπορεί να έχει μια τέτοια κοινωνία;

Ασφαλώς ο διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας είναι ένα πολυσχιδές ζήτημα που δεν μπορεί να εξαντληθεί σε ένα άρθρο. Πρέπει όμως να αντιληφθούμε πως αν θέλουμε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, η ανάγκη να το απελευθερώσουμε από τις εκκλησιαστικές επιταγές είναι επιτακτική. Επιπλέον το θρησκευτικό αίσθημα του καθενός όπως αυτό εκπορεύεται από κάθε εκκλησία είναι σεβαστό αλλά δε θα πρέπει να υπεισέρχεται στη διαχείριση των κοσμικών προβλημάτων. Προφανώς χρειαζόμαστε μια ορθολογικότερη προσέγγιση στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που αφορούν το δημόσιο βίο.  Αξίζει να το προσπαθήσουμε!

Μιλήστε επιτέλους!

Παρακολουθώ καθημερινά τον τοπικό τύπο της Άρτας, κυρίως τον ηλεκτρονικό, και έχω να κάνω μια θλιβερή παρατήρηση. Οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι που έχουν να μας προτείνουν κάτι συγκεκριμένο μετριούνται στα δάκτυλα ενός χεριού! Κάνοντας μια πρόχειρη αναδρομή στις δημοσιεύσεις που αναφέρονται σε ανθρώπους που ζητούν την ψήφο μας, ξεχωρίζω μόνο τρεις παρεμβάσεις που αναφέρονται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την αγροτική παραγωγή, την Παιδεία, τον περιορισμό της εκπεμπόμενης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στο μέτρο του δυνατού.

Γεγονός είναι πως οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι για την Άρτα από όλες τις παρατάξεις που θα συμμετέχουν στις εκλογές ανέρχονται σε πάνω από 150. Πέρα από τις εξαιρέσεις που ανέφερα στην προηγούμενη παράγραφο ή ελάχιστες άλλες που μου διαφεύγουν, η συντριπτική πλειοψηφία έχουν την αξίωση να ψηφιστούν χωρίς να καταθέτουν το προσωπικό τους στίγμα με προτάσεις έτσι ώστε να τους προτιμήσουμε και να τους κρίνουμε σε βάθος χρόνου. Βέβαια συχνά εμφανίζονται άρθρα τελείως γενικόλογα, με δηλώσεις που έχουν ειπωθεί και στο παρελθόν και θα ειπωθούν στο μέλλον, άρθρα άνευ ουσίας που στοχεύουν να τραβήξουν μόνο τα φώτα τις δημοσιότητας. Τέλος υπάρχουν και υποψήφιοι που στις συνεντεύξεις τους στην “ΗΧΩ της Άρτας” δηλώνουν: “Έχω πολλές προτάσεις για την λειτουργία ή αν θέλετε βελτίωση της λειτουργίας του Δήμου, δεν είναι όμως επί του παρόντος να τις αναλύσω”. Συγγνώμη αλλά πότε θα καταθέσουν οι κύριοι αυτοί τις προτάσεις τους στο δημόσιο διάλογο; Μετά θάνατον;

Ωστόσο αν μπορούμε να παραδεχτούμε πως είναι χρήσιμο να ψηφίσουμε τους πιο άξιους σε αυτές τις εκλογές για να πάει μπροστά ο τόπος, τότε όσοι θεωρούν τον εαυτό τους άξιο για μια θέση αιρετού θα πρέπει να εκθέσουν δημόσια τις απόψεις τους πριν από τις εκλογές για τα θέματα στα οποία θα ήθελαν να δραστηριοποιηθούν όντας σε περίπτωση που εκλεγούν. Μόνο έτσι θα προσελκύσουν τους λιγοστούς ψηφοφόρους που ΔΕΝ θέλουν να δώσουν μια πελατειάκη ψήφο.

Μιλήστε επιτέλους, κύριοι και κυρίες!

Δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα "ΗΧΩ της Άρτας"

στις 26/4/2014

A questo punto

A questo punto smetti
dice l'ombra.
T'ho accompagnato in guerra e in pace e anche
nell'intermedio,
sono stata per te l'esaltazione e il tedio,
t'ho insufflato virtù che non possiedi,
vizi che non avevi. Se ora mi stacco
da te non avrai pena, sarai lieve
più delle foglie, mobile come il vento.
Devo alzare la maschera, io sono il tuo pensiero,
sono il tuo in-necessario, l'inutile tua scorza.
A questo punto smetti, strappati dal mio fiato
e cammina nel cielo come un razzo.
C'è ancora un lume all'orizzonte
e chi lo vede non è un pazzo, è solo
un uomo e tu intendevi non esserlo
per amore di un'ombra. T'ho ingannato
ma ora ti dico a questo punto smetti.
Il tuo peggio e il tuo meglio non t'appartengono
e per quello che avrai puoi fare a meno
di un'ombra. A questo punto
guarda con i tuoi occhi e anche senz'occhi.

Una poesia di Eugenio Montale da "Diario del '71 e del '72"

Το φάντασμα του Τ9

Κύριε Διευθυντή,

κάθε φορά που ξεκινάω από τους Κωστακιούς για το ΤΕΙ μέσω του δρόμου που περνάει δίπλα από το γήπεδο συναντώ το γυμναστήριο Τ9. Ή μάλλον το φάντασμά του.

Άκουσα πως αυτό το γυμναστήριο είχε ξεκινήσει στο πλαίσιο των έργων που γίνονταν για την Ολυμπιάδα κι η κατασκευή του σταμάτησε λόγω ελλιπούς χρηματοδότησης. Προφανώς οι φήμες αυτές πρέπει να ελεγχθούν για την ακρίβειά τους.

Γεγονός όμως είναι πως εδώ και 3,5 χρόνια ο κ. Παπαλέξης κατάφερε... να μην κάνει απολύτως τίποτα για αυτό το θέμα. Ίσως είχε άλλες προτεραιότητες...

Οι υπόλοιποι υποψήφιοι δήμαρχοι τι σκοπεύουν να κάνουν με το κουφάρι του γυμναστηρίου; Θα το αφήσουν ως έχει ή θα μας πουν προεκλογικά πως θα το αξιοποιήσουν;

Με εκτίμηση,

Νικόλας Σπανουδάκης, χημικός

 Δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα "ΗΧΩ της Άρτας".